Pokemon HeartGold en SoulSilver: de ultieme Johto-remake op Nintendo DS

Johto voelt als thuiskomen

New Bark Town begint stil. Geen cinematische intro, geen overweldigende tutorialsectie. Professor Elm staat in zijn lab, biedt drie starters aan, en binnen vijf minuten sta ik op Route 29 met een Cyndaquil in mijn team. Pokemon HeartGold en Pokemon SoulSilver nemen de tijd niet om je hand vast te houden, en dat valt meteen op als je gewend bent aan de uitgebreide openingsfases van recentere Pokémon-games.

De routes in Johto zijn compact. Tussen twee steden zit zelden meer dan een handvol trainers en een stuk gras, waardoor het tempo hoog blijft zonder dat het gehaast aanvoelt. Violet City is binnen een halfuur bereikbaar, en de eerste gym tegen Falkner dwingt me al om na te denken over type-matchups. Dat directe begin zet de toon voor de rest van het avontuur, want HeartGold en SoulSilver vertrouwen erop dat je de basis al kent en laten je gewoon spelen.

Wat deze remakes zo sterk maakt, is het respect voor de structuur van het origineel. De gymvolgorde, de manier waarop routes op elkaar aansluiten, de geleidelijke opbouw van moeilijkheid: alles staat er nog precies zo. Tegelijkertijd voegen kleine aanpassingen genoeg toe om het niet als een simpele kopie te laten voelen. Het running shoes-systeem werkt soepeler, items zijn beter verdeeld over de wereld, en de interface is volledig aangepast aan het dubbele scherm van de DS. Dat onderste touchscreen fungeert als permanente snelkoppeling naar je menu, waardoor het navigeren door je tas of team veel sneller gaat dan in de originele Gold en Silver.

Elke stap telt in gevechten

De kern van HeartGold en SoulSilver draait om de klassieke turn-based gevechten, en die voelen nog steeds strak aan. Elke encounter dwingt een keuze af: aanvallen, wisselen, item gebruiken of vluchten. Dat klinkt simpel, maar zodra je team groeit en tegenstanders sterker worden, neemt de tactische diepte snel toe. Tegen de vierde gym merk ik dat ik bewust nadenk over welke Pokémon ik vooraan zet, welke moves ik wil behouden bij het levelen, en of ik een extra type-dekking nodig heb.

Het tempo van de progressie verandert merkbaar na de vijfde of zesde badge. Wild Pokémon geven minder experience dan je op dat punt nodig hebt, waardoor grinding een reëel onderdeel van de ervaring wordt. Vooral het level curve-probleem is iets waar HeartGold en SoulSilver nooit echt een oplossing voor bieden. Trainers op latere routes zitten soms ver onder het niveau van de volgende gymleader, waardoor je zelf het verschil moet opvangen door extra te trainen in gras. Dat is een ontwerpkeuze die in 2009 al opviel, en in 2026 nog steeds de zwakste plek van deze games is.

Toch blijft de core loop verrassend verslavend. De betrouwbaarheid van het gevechtssysteem helpt daarbij enorm. Moves doen wat ze beloven, type-effectiviteit is consistent, en de AI van gymleaders is net slim genoeg om je scherp te houden zonder oneerlijk te worden. Vooral de gevechten tegen rivaal Silver blijven hoogtepunten, omdat zijn team meegroeit met het jouwe en hij altijd op onverwachte momenten opduikt. Na een lang stuk grinding voelt het des te beter om zijn Feraligatr in twee beurten neer te halen met een goed getimede Thunderpunch.

De Pokéwalker als bonus

Bij de originele release zat er een Pokéwalker in de doos: een kleine stappenteller in de vorm van een Poké Ball. Het concept is simpel. Stuur een Pokémon vanuit je DS naar de Pokéwalker, loop ermee rond in het dagelijks leven, en verdien Watts waarmee je items kunt vinden of wilde Pokémon kunt vangen. Die Pokémon en items stuur je vervolgens terug naar je savefile.

In de praktijk is de Pokéwalker een leuke extra die vooral in de eerste weken na aankoop veel aandacht krijgt. Bepaalde Pokémon zijn exclusief via de Pokéwalker te vangen, wat een concrete reden geeft om het apparaatje mee te nemen. Een Pikachu met Surf of een zeldzame Spiritomb vangen door simpelweg te wandelen voelt als een slimme beloning. Maar na verloop van tijd neemt de nieuwigheid af, en wordt het meer een optionele toevoeging dan een essentieel onderdeel.

Voor wie vandaag een tweedehands exemplaar koopt, is de Pokéwalker vaak niet meer inbegrepen of werkt de batterij niet meer. Dat is jammer, maar het verandert niets aan de kwaliteit van de hoofdgame. De Pokéwalker was een gimmick die perfect paste bij de tijdgeest van 2009, toen perifere hardware bij Nintendo-games nog als vernieuwend gold. Als leuke curiositeit verdient het een vermelding, maar de game staat prima op eigen benen zonder.

Waarom deze remake zo rijk voelt

Het grootste verkoopargument van HeartGold en SoulSilver is de hoeveelheid content. Na de Pokémon League in Johto opent de game Kanto als volledige tweede regio, compleet met eigen gymleaders, routes en verhaallijnen. Dat betekent zestien badges in totaal, en een eindgevecht tegen Red op de top van Mt. Silver dat nog altijd een van de meest iconische momenten uit de hele franchise is. Zijn Pikachu zit rond level 88, en zonder serieuze voorbereiding loop je daar keihard tegen een muur.

Naast de twee regio’s zit er nog meer in het pakket. De Battle Frontier biedt vijf verschillende faciliteiten met elk hun eigen regels en uitdagingen. Het Safari Zone-systeem is uitgebreid met aanpasbare gebieden die na verloop van tijd zeldzamere Pokémon aantrekken. En dan zijn er nog de Legendary Pokémon: Lugia, Ho-Oh, de Legendary Beasts, en via speciale events zelfs Celebi en Arceus. De hoeveelheid te doen is enorm voor een DS-game, en dat merk je aan de speeltijd. Mijn eerste playthrough duurde ruim vijftig uur, en dan had ik de Battle Frontier nog amper aangeraakt.

Wat deze remake onderscheidt van latere Pokémon-remakes is de manier waarop al die content samenhangt. Omega Ruby en Alpha Sapphire voegden veel toe, maar lieten sommige originele features vallen. HeartGold en SoulSilver bouwen consequent verder op wat Crystal al had, voegen de fysieke en speciale split uit Generation IV toe, en implementeren nieuwe features zonder iets weg te halen. Het resultaat is een game die voelt als de meest complete versie van Johto die er bestaat.

Spritewerk, muziek en sfeer

Visueel zit HeartGold en SoulSilver in een interessante tussenfase. De sprites zijn gedetailleerder dan in Diamond en Pearl, met vloeiendere animaties en meer expressie in de overworld. Steden hebben duidelijke visuele identiteiten: Ecruteak City oogt traditioneel Japans met houten torens en herfstachtige kleuren, terwijl Goldenrod City druk en stedelijk aanvoelt. Op het kleine DS-scherm werkt die stijl goed, al is het verschil met latere 3D-games uiteraard groot.

De muziek is het absolute hoogtepunt van de presentatie. De soundtrack van de originele Gold en Silver was al sterk, maar de gearrangeerde versies in HeartGold en SoulSilver tillen alles naar een hoger niveau. Het National Park-thema, de Lance-battle music, het rustige avondthema van Ecruteak: elk nummer zit vol karakter. Een bijzonder detail is de GB Sounds-item, waarmee je de volledige soundtrack kunt terugschakelen naar de originele 8-bit versies. Dat soort fanservice laat zien hoeveel aandacht er in deze remake is gestopt.

De beperkingen van de DS-hardware worden vooral zichtbaar in de 3D-elementen. Bepaalde gebouwen en omgevingen gebruiken eenvoudige polygonen die er hoekig uitzien, en de framerate daalt af en toe in drukke gebieden. Maar die technische beperkingen doen weinig af aan de totaalervaring, omdat de art direction sterk genoeg is om de sfeer overeind te houden.

Voor wie werkt deze versie?

HeartGold en SoulSilver zijn het meest geschikt voor spelers die een uitgebreide single-player RPG willen met tientallen uren content. De twee regio’s, zestien badges en uitgebreide postgame maken het een van de langste Pokémon games die er bestaan. Dat is een groot pluspunt voor wie van lange avonturen houdt, maar het betekent ook dat de game een flinke tijdsinvestering vraagt.

Voor nostalgische fans van de originele Gold en Silver is dit de definitieve versie van Johto. Alles wat die games goed deden staat er nog, aangevuld met mechanische verbeteringen en extra content. Nieuwe spelers die bereid zijn om de tragere level curve en het ontbreken van moderne quality-of-life features te accepteren, vinden hier een solide RPG met veel diepgang. Maar als je gewend bent aan de snelheid en toegankelijkheid van Scarlet en Violet, dan voelt het tempo van HeartGold en SoulSilver merkbaar anders.

De grootste drempel is op dit moment de beschikbaarheid. Omdat de games niet digitaal verkrijgbaar zijn, ben je aangewezen op tweedehands exemplaren. De prijzen liggen hoog voor een DS-game, en niet elk exemplaar bevat de Pokéwalker. Toch is de investering het waard als je op zoek bent naar een Pokémon-game die meer biedt dan de meeste andere delen in de serie.

Waar kun je Pokemon HeartGold en SoulSilver kopen?

Pokemon HeartGold en Pokemon SoulSilver zijn niet meer in productie en alleen tweedehands verkrijgbaar. De prijzen variëren sterk afhankelijk van de staat en compleetheid van het exemplaar. Een losse cartridge kost doorgaans tussen de €40 en €80, terwijl een compleet exemplaar met doos en Pokéwalker kan oplopen tot meer dan €100. Bekende Nederlandse retailers zoals bol.com, Nedgame en gespecialiseerde retrowinkels zoals Gameshop Twente hebben regelmatig exemplaren op voorraad, maar de beschikbaarheid wisselt. Controleer bij aankoop altijd of de Pokéwalker is inbegrepen als dat voor jou belangrijk is, en koop bij voorkeur via bekende retailers voor garantie en klantenservice. Prijzen kunnen op elk moment veranderen.

Bekijk Pokemon HeartGold/Pokemon SoulSilver in actie:

Bekijk Pokemon HeartGold/Pokemon SoulSilver in actie: