Pokémon Black 2 en White 2: de beste DS-sequels die je gespeeld moet hebben

Terug naar Unova

De eerste gym staat in Aspertia City, een plek die in de originele Black en White niet eens bestond. Dat zet meteen de toon. Pokémon Black 2 en White 2 herhalen Unova niet, ze bouwen het uit. Nieuwe steden, andere routes en een handvol bekende locaties die er twee jaar later heel anders uitzien. De kaart voelt vertrouwd genoeg om je te oriënteren, maar vreemd genoeg om je nieuwsgierig te houden.

Waar de originele games je vanuit Nuvema Town op een vrij lineair pad zetten, begint deze sequel in het zuidwesten van de regio. Dat klinkt als een klein detail, maar het verandert de volgorde waarin je steden, trainers en wilde Pokémon tegenkomt compleet. Gebieden die eerder laat in het spel kwamen, zijn nu vroeg bereikbaar, en andersom. Het gevolg is dat de Pokédex veel gevarieerder aanvoelt vanaf het begin, met soorten uit eerdere generaties die al op de eerste routes opduiken.

Het verhaal pakt de draad op twee jaar na de events van Black en White, met een nieuwe protagonist en een rivaal die meer persoonlijkheid heeft dan de gemiddelde Pokémon-tegenhanger. Team Plasma keert terug, maar gesplitst in twee facties. Die spanning tussen de oude idealisten en de harde kern rond Colress geeft het plot meer richting dan je van een Pokémon-game verwacht. Colress als wetenschapper die puur geïnteresseerd is in de kracht van Pokémon, los van goed of kwaad, is verfrissend. Zijn motivatie voelt niet als een excuus om een slechterik neer te zetten, maar als een echt standpunt.

Hoe de gevechten blijven klikken

Het gevechtssysteem is op papier identiek aan Black en White, maar de balans is merkbaar bijgeschaafd. Gym leaders hebben teams die beter aansluiten op wat je op dat punt in de game redelijkerwijs kunt vangen. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar in eerdere Pokémon-games was er vaak een duidelijke kloof tussen de Pokémon die je tegenkwam in het wild en wat je nodig had voor de volgende gym. Hier klopt die curve beter.

Wat opvalt is de plaatsing van trainers op routes. Veel gevechten zijn optioneel als je slim navigeert, maar de game lokt je naar confrontaties door items net achter trainers te plaatsen. Dat is slim ontworpen. Mijn team groeide gelijkmatig mee zonder dat ik hoefde te grinden, en dat is voor een single-player Pokémon-game geen kleinigheid. De moeilijkheidsgraad ligt iets hoger dan in de meeste games uit de serie, vooral bij de latere gym leaders die coverage moves gebruiken die je team echt testen.

Een toevoeging die ik enorm waardeer is de Challenge Mode, die je ontgrendelt na het uitspelen van Black 2. Trainers krijgen hogere levels, betere AI en extra Pokémon in hun teams. Het is jammer dat deze modus pas na de eerste playthrough beschikbaar komt en dan ook nog eens via een omslachtig key-systeem gedeeld moet worden met een andere DS. De feature zelf is fantastisch, de implementatie niet.

Een sequel met meer vaart

Pokémon-vervolgen waren traditioneel herhalingen van hetzelfde verhaal met kleine aanpassingen. Black 2 en White 2 breken met dat patroon. Dit is een daadwerkelijk vervolg met een eigen cast, een nieuw startpunt en een plot dat voortbouwt op de voorganger. Die keuze maakt een groot verschil in hoe de game aanvoelt, want er is geen moment waarop je denkt dat je hetzelfde avontuur opnieuw speelt.

Het tempo ligt hoger dan in de originele Black en White. Binnen het eerste uur heb je je starter, je eerste gym badge en toegang tot een verrassend groot stuk van de kaart. De game druppelt nieuwe mechanics en features gestaag binnen zonder je te overladen. Pokéstar Studios, een minigame waarin je korte films maakt met je Pokémon, is een leuke afleiding die nergens verplicht wordt maar wel beloningen oplevert. Het Join Avenue-systeem, waarbij NPC’s winkels openen op basis van je interacties, geeft een reden om regelmatig terug te keren naar één centrale hub.

Rond de vijfde en zesde gym merkte ik dat het verhaal echt vaart pakte. De confrontaties met Team Plasma worden intenser, de stakes worden duidelijker en de link met de events uit Black en White krijgt meer gewicht. Zonder te veel te spoilen: het moment waarop de legendaire Pokémon verschijnt, voelt hier verdiend in plaats van verplicht. Dat is een zeldzaamheid in de franchise.

Postgame dat blijft trekken

Na de Elite Four en de Champion opent een groot deel van de kaart dat tijdens het hoofdverhaal afgesloten was. Hele steden, nieuwe routes en extra legendaries worden bereikbaar. De hoeveelheid postgame-content in Black 2 en White 2 is ronduit indrukwekkend vergeleken met wat latere Pokémon-games bieden. Het Pokémon World Tournament alleen al is uren waard.

In het World Tournament neem je het op tegen gym leaders en Champions uit alle voorgaande generaties. Brock, Misty, Lance, Cynthia, ze zijn er allemaal. De gevechten zijn stevig, de teams zijn goed samengesteld en de nostalgie-factor is enorm zonder dat het goedkoop aanvoelt. Dit is geen simpele fanservice, maar een serieuze uitdaging die je dwingt om je team te optimaliseren.

Daarnaast is er de Black Tower (in Black 2) en de White Treehollow (in White 2), een reeks steeds moeilijker wordende verdiepingen met trainers die teams op level 80+ gebruiken. Hier begint het echte endgame voor spelers die hun Pokémon willen trainen tot competitief niveau. De beloningen zijn het waard, met zeldzame items en Pokémon met verborgen abilities. Voor wie na de credits klaar wil zijn: dat kan prima, het hoofdverhaal is rond de 30 tot 35 uur en sluit netjes af. Maar de postgame verdubbelt die speeltijd moeiteloos.

Pixelwerk en soundtrack met pit

Black 2 en White 2 zijn de laatste mainline Pokémon-games in 2D-sprites, en ze zien er nog steeds goed uit. De geanimeerde sprites uit Black en White zijn terug, met subtiele verbeteringen in hoe bepaalde Pokémon bewegen tijdens gevechten. Steden hebben meer detail dan in de voorgangers, met camera-angles die draaien wanneer je bepaalde bruggen of gebouwen nadert. Voor DS-hardware is het technisch knap.

De muziek is waar deze game echt uitblinkt. De soundtrack van Black 2 en White 2 behoort tot de sterkste uit de hele franchise. Het gym leader-thema krijgt een dynamische laag wanneer je tegenstander op zijn laatste Pokémon zit, de rivaal heeft een track die urgentie uitstraalt zonder irritant te worden, en het Team Plasma-thema combineert dreiging met een melodie die dagenlang in je hoofd blijft hangen. Virbank City heeft een track met distorted gitaren die je niet verwacht in een Pokémon-game, en dat contrast werkt perfect.

Waar de presentatie tekortschiet is in de overworld-animaties. Personages bewegen stijf, dialoogscènes zijn statisch en er zijn geen cutscenes met de productiewaarde die latere 3DS-games wel hebben. Dat is een beperking van de hardware en de tijd waarin de game uitkwam, maar het valt op als je terugkomt na recentere Pokémon-titels.

Voor wie is dit nog steeds de moeite?

Pokémon Black 2 en White 2 zijn het sterkst voor spelers die waarde hechten aan een goed gevuld single-player avontuur met serieuze postgame-content. De moeilijkheidsgraad ligt hoger dan in de meeste Pokémon-games, het verhaal heeft meer substantie en de hoeveelheid te doen na de credits is ongeëvenaard. Als je de originele Pokémon Red en Blue hebt gespeeld, voegt deze sequel genoeg toe om de reis opnieuw te rechtvaardigen.

Minder geschikt zijn ze voor spelers die gewend zijn aan de quality-of-life verbeteringen uit latere generaties. Er is geen EXP Share voor je hele team, geen snelle toegang tot je PC vanuit het veld, en de online-functies zijn sinds de sluiting van de Nintendo Wi-Fi Connection niet meer beschikbaar. Het tempo van gevechten is trager dan in Sword en Shield of Scarlet en Violet, en de 2D-presentatie kan voor nieuwere spelers wennen zijn.

Qua speelduur zit je aan 30 tot 35 uur voor het hoofdverhaal en 60 tot 80 uur als je de postgame grondig wilt doorwerken. Dat is een stevige investering, maar de game beloont die tijd consistent. Voor wie op zoek is naar de meest complete Pokémon-ervaring op de DS, zijn Black 2 en White 2 de definitieve keuze.

Waar kun je Pokémon Black 2 en White 2 kopen?

Pokémon Black 2 en White 2 zijn niet meer nieuw verkrijgbaar. Als klassieke Nintendo DS-titels uit 2012 worden ze uitsluitend tweedehands aangeboden, met prijzen die sterk variëren op basis van staat en compleetheid. Reken op een prijsrange van ongeveer €40 tot €180. Losse cartridges zonder doos zitten aan de onderkant van dat spectrum, terwijl complete exemplaren met handleiding en originele verpakking flink in prijs zijn gestegen. Diverse Nederlandse en internationale retailers bieden ze aan, waaronder Bol.com, gespecialiseerde retro game winkels en eBay.

(Let op: er zijn veel namaak DS-cartridges in omloop. Koop bij voorkeur bij gerenommeerde retro game retailers die garantie bieden op echtheid. Prijzen kunnen variëren en zijn afhankelijk van beschikbaarheid.)

Bekijk Pokémon Black 2 en White 2 in actie:

Bekijk Pokemon Black 2/Pokemon White 2 in actie: