Monster Hunter Rise: de snelste instap in de franchise tot nu toe

Midden in een gevecht met Magnamalo lanceer ik mezelf met de Wirebug over zijn vuuraanval heen, draai in de lucht en land een Helm Breaker vol op zijn kop. Het beest wankelt, de muziek zwelt aan, en op dat moment klikt het. Monster Hunter Rise speelt sneller en vloeiender dan welk deel in de reeks ik eerder heb gespeeld, en dat merk je vanaf de allereerste quest.

De jacht voelt vertrouwd

De kern van Monster Hunter is onveranderd. Kies een wapen, bestudeer je prooi, en sla toe op het juiste moment. Wat Rise anders maakt, is de Wirebug. Die twee insecten aan je arm geven je op elk moment verticale mobiliteit. Muren oprennen, ontwijken in de lucht, of een Silkbind Attack inzetten die per wapentype verschilt. Het gevoel van controle dat dit oplevert is enorm, zeker vergeleken met de tragere opbouw in World of oudere delen.

Elke wapenklasse profiteert daar op een andere manier van. Met de Long Sword voel ik me wendbaarder dan ooit, terwijl de Gunlance door Silkbind-moves ineens verrassend agressief kan spelen. Die extra laag bovenop het bestaande combat maakt dat Rise constant uitnodigt om te experimenteren. Na honderd uur pak ik nog steeds een nieuw wapen op en ontdek ik combo’s die ik niet kende.

Toch moet ik eerlijk zijn over de keerzijde. De Wirebug maakt Rise merkbaar toegankelijker, maar daardoor voelen sommige gevechten in de vroege fase te makkelijk. Monsters die in eerdere delen flinke muren waren, gaan hier sneller neer. Pas in de high-rank quests en de Sunbreak-uitbreiding komt de uitdaging echt terug. Wie vanaf het begin weerstand wil voelen, moet daar doorheen bijten.

Waarom Kamura zo goed werkt

Kamura Village is de thuisbasis in Rise, en het is een van de charmantste hubs die de franchise heeft gehad. De hele setting ademt Japanse folklore, van de lantaarns langs de straten tot de shamisen-klanken op de achtergrond. Dat geeft Rise een heel eigen sfeer die het duidelijk onderscheidt van de meer westerse toon van World.

Praktisch gezien werkt Kamura ook goed. Alles zit dicht bij elkaar. De smid, de questgever, de kantine en de Buddy Plaza liggen op loopafstand, waardoor het voorbereiden van een jacht nooit onnodig lang duurt. In World kon ik soms minuten kwijt zijn aan rondlopen door Astera. Hier selecteer ik mijn quest, eet een dango voor de buffs, en vertrek. Die compactheid past perfect bij het snellere tempo van de game.

De Rampage-quests verdienen een aparte vermelding. Dit zijn tower defense-achtige missies waarin golven monsters je dorp aanvallen. Het idee is leuk en past thematisch bij het verhaal over Kamura dat onder druk staat. In de praktijk voelen ze na een paar keer vrij repetitief. De reguliere jachten zijn simpelweg sterker, en gelukkig zijn de Rampages niet verplicht voor de hoofdprogressie.

Solo jagen of met een team?

Monster Hunter Rise biedt zowel Village Quests voor solo play als Hub Quests die je alleen of met maximaal drie andere jagers kunt doen. De Village Quests zijn de verhaallijn en dienen als een uitgebreide tutorial voor de mechanics. Hub Quests schalen mee met het aantal spelers en vormen de echte kern van de endgame.

Solo spelen voelt in Rise beter dan in veel eerdere delen. De Palamute, een rij-bare hondachtige companion, versnelt het reizen over de kaart enorm. Samen met je Palico heb je twee buddies die actief meehelpen in gevechten. Daardoor voelt een solo-jacht nooit leeg of oneerlijk, zelfs tegen de grotere monsters.

In co-op komt Rise pas echt tot leven. Met vier jagers op een Rathalos is het gecontroleerde chaos, en de Wirebug-mechanics zorgen ervoor dat iedereen constant in beweging is. Het opzetten van een lobby gaat snel, en de join request-functie laat willekeurige spelers aansluiten bij je quest. Matchmaking werkt soepel op alle platforms, al merk ik op PC dat de community groter en actiever is dan op Switch. Crossplay ontbreekt helaas, wat de speelerspool per platform beperkt houdt.

Voor wie korte sessies wil, past Rise goed. Een gemiddelde jacht duurt tussen de 10 en 20 minuten. Dat maakt het makkelijk om even twee quests te doen en dan weer te stoppen. Tegelijk kan een avond co-op met vrienden zo drie uur duren zonder dat het verveelt, omdat de variatie in monsters en wapens het fris houdt.

Progressie die blijft lokken

De gameplay loop van Monster Hunter is simpel op papier. Jaag op een monster, verzamel materialen, craft beter gear, en jaag op het volgende monster. Rise verandert daar niets fundamenteels aan, maar de uitvoering is strak. Na elke jacht zie ik precies welke drops ik heb gekregen en wat ik nog nodig heb voor die ene helm of dat ene zwaard. Die transparantie maakt het makkelijk om een concreet doel te stellen en daar naartoe te werken.

Met 14 wapenklassen en tientallen armorsets per rang is de hoeveelheid builds enorm. Ik heb mijn Long Sword-set geoptimaliseerd voor Critical Eye en Attack Boost, maar een vriend van mij zweert bij een Hunting Horn-build met Wide-Range om het team te ondersteunen. Die diversiteit zorgt ervoor dat twee spelers met hetzelfde wapen compleet anders kunnen spelen. De decoratie- en talisman-systemen voegen daar nog een laag bovenop, al is het talisman-systeem in Rise wel erg afhankelijk van RNG. Soms krijg ik na twintig melds nog steeds niet de combinatie die ik zoek.

De Sunbreak-uitbreiding voegt Master Rank toe, wat de progressie aanzienlijk verlengt. Nieuwe monsters, nieuwe Silkbind-moves per wapen, en het Switch Skill Swap-systeem dat mid-combat wisselen tussen twee movesets mogelijk maakt. Voor wie de basisgame te makkelijk vindt, is Sunbreak de plek waar Rise echt zijn tanden laat zien. Zonder Sunbreak voelt de endgame dunner, en ik zou aanraden om de uitbreiding er direct bij te nemen.

Die herhaling werkt niet voor iedereen. Als het jagen op hetzelfde monster voor een zeldzame drop je niet aanspreekt, zal Rise je na de verhaallijn niet vasthouden. De loop is de game, en dat vereist een bepaald type motivatie.

Stijlvol met scherpe techniek

Rise gebruikt de RE Engine, en dat levert een kleurrijke, goed leesbare art direction op. Monsterontwerpen zijn helder en expressief. Elke aanval van een Mizutsune of Goss Harag is visueel duidelijk te lezen, wat in een game waar timing alles is enorm helpt. De omgevingen variëren van bevroren toppen tot overvloedige bossen, en hoewel ze kleiner zijn dan de kaarten in World, zijn ze verticaler en interessanter om te doorkruisen dankzij de Wirebug.

De soundtrack verdient een compliment. Traditionele Japanse instrumenten vermengen zich met orkestrale stukken, en elk monster heeft een eigen thema dat de intensiteit van het gevecht versterkt. Het Magnamalo-thema is een persoonlijke favoriet, met die zware drums die perfect passen bij de agressie van het beest.

Op technisch vlak zijn de verschillen tussen platforms relevant. Op Switch, waar Rise oorspronkelijk voor is ontwikkeld, draait de game stabiel op 30 fps met een lagere resolutie. Het ziet er prima uit op een handheld-scherm, maar op een tv vallen de concessies op. De PC-versie biedt 60 fps of hoger, ultrawide-ondersteuning en scherpere textures. Op PlayStation en Xbox draait Rise soepel op 60 fps met een hogere resolutie dan de Switch-versie. Als prestaties belangrijk voor je zijn, is PC of een current-gen console de betere keuze. De Switch-versie wint op portabiliteit, en dat is voor een game met korte quests een reëel voordeel.

Voor wie is Rise de juiste jacht?

Monster Hunter Rise is de beste instap voor nieuwkomers in de franchise. De Wirebug maakt combat toegankelijker, de tutorials zijn duidelijker dan in eerdere delen, en het tempo ligt hoog genoeg om je niet te vervelen in de openingsuren. Wie na World meer Monster Hunter wil maar een iets andere sfeer zoekt, vindt dat hier. Rise past goed binnen gaming content die zich richt op toegankelijke maar diepgaande RPG-ervaringen.

Veteranen die de uitdaging van Iceborne missen, moeten wel Sunbreak erbij pakken. De basisgame is te mild voor ervaren jagers, maar Master Rank brengt de moeilijkheidsgraad terug naar een niveau dat voldoening geeft. Het Switch Skill Swap-systeem voegt genoeg diepte toe om ook na honderden uren nog nieuwe dingen te ontdekken.

Wie geen geduld heeft voor herhalende loops of geen interesse heeft in het optimaliseren van builds, zal Rise na het verhaal snel wegleggen. De game is gebouwd rond die herhaling, en daar maakt het geen excuses voor. Voor wie dat juist de aantrekkingskracht is, levert Rise tientallen tot honderden uren aan content.

Waar kun je Monster Hunter Rise kopen?

Monster Hunter Rise is beschikbaar voor PC, PlayStation, Nintendo Switch en Xbox, zowel digitaal als fysiek. De geschatte prijs ligt tussen de €32 en €40, afhankelijk van het platform en de retailer. Digitaal is de game te vinden op Steam, de Nintendo eShop, PlayStation Store en Xbox Store. Fysieke exemplaren zijn verkrijgbaar bij Nederlandse winkels zoals Bol.com, Game Mania en Nedgame.

(Prijzen kunnen variëren per retailer en periode. Koop altijd via officiële kanalen voor garantie en klantenservice.)

Bekijk Monster Hunter Rise in actie:

Bekijk Monster Hunter Rise in actie: