Pokémon Diamond en Pearl: Sinnoh op de DS blijft een klassieker

Sinnoh maakt meteen indruk

Twintigveld opent met een tv-programma over een rode Gyarados, en binnen twee minuten sta ik met mijn rivaal in het hoge gras zonder Pokémon. Professor Rowan laat zijn koffer achter, ik grijp Piplup, en de eerste route ontvouwt zich. Sinnoh voelt direct anders dan Hoenn of Johto. De regio is verticaler opgebouwd, met bergpaden, grotten en sneeuwgebieden die je vroeg in het spel al kunt zien liggen in de verte. Dat geeft een gevoel van schaal dat de DS goed weet te verkopen, ondanks het kleine scherm.

De eerste uren zijn typisch Pokémon in hun opzet, maar de toon is net iets serieuzer. Team Galactic duikt al vroeg op met plannen die verder gaan dan “we willen geld” of “we willen de zee uitbreiden”. Hun leider Cyrus praat over het herscheppen van het universum, en dat geeft de wereld een zwaarte die ik niet verwachtte. Tussendoor blijft het tempo herkenbaar: route verkennen, trainers verslaan, gym bereiken. Maar de manier waarop Sinnoh zijn kaart opbouwt, met veel verborgen paden en optionele grotten, maakt verkennen vanaf het begin de moeite waard.

Vangen, trainen en een team smeden

De kern van Diamond en Pearl draait om dezelfde loop die de serie groot maakte, maar met een paar slimme aanpassingen die het gevecht fundamenteel veranderen. De physical/special split is de belangrijkste. Vóór generatie vier bepaalde het type van een aanval of die physical of special was. Vanaf Diamond en Pearl heeft elke individuele move zijn eigen categorie. Dat betekent dat een Pokémon als Sneasel eindelijk zijn hoge Attack-stat kan benutten met Ice Punch, in plaats van vast te zitten aan special Ice-moves die niet bij zijn stats passen.

In de praktijk merk ik dat dit de teambuilding veel interessanter maakt. Pokémon die in eerdere generaties nauwelijks bruikbaar waren, krijgen opeens een rol. Ik bouw mijn team rond Infernape, Luxray en Roserade, en elke keuze voelt bewust. Infernape profiteert enorm van de split met zijn mix van physical en special moves. Luxray ziet er intimiderend uit, maar valt in de praktijk tegen door een beperkte movepool. Dat soort ontdekkingen houden het teambuilding-proces spannend tot aan de Elite Four.

Wat minder goed werkt, is het tempo van de gevechten zelf. Diamond en Pearl zijn traag. HP-balken zakken langzaam, animaties duren net te lang, en het opslaan van het spel kost merkbaar meer tijd dan in eerdere delen. Na tientallen gevechten achter elkaar begint dat te wegen. Het is geen dealbreaker, maar het valt op zodra je teruggaat naar deze games na snellere Pokémon-titels.

Het ritme tussen gyms en grinden

De gymleaders in Sinnoh zijn over het algemeen goed ontworpen. Gardenia in Eterna City is een prima vroege uitdaging, Maylene in Veilstone dwingt je om over type-coverage na te denken, en Volkner in Sunyshore voelt als een waardige laatste gym. Maar de weg tussen die gyms is niet altijd even soepel. Vooral het stuk tussen de vierde en vijfde gym trekt lang uit, met veel verplichte omwegen en HM-gebruik dat je team opzadelt met moves die je liever niet zou hebben.

HMs blijven een van de grootste frustraties. Surf, Strength, Rock Smash, Defog, Rock Climb: Sinnoh vraagt om meer HMs dan welke eerdere regio ook. In de praktijk betekent dat een “HM-slaaf” in je team, een Pokémon die puur bestaat om obstakels te verwijderen. Dat vreet een teamslot op en voelt in 2006 al ouderwets, laat staan nu. De grotten, met name Mt. Coronet, zijn uitgebreid maar soms frustrerend door de combinatie van willekeurige encounters en verplichte HM-moves.

Toch zijn er momenten waarop het ritme precies goed zit. De aanloop naar de Distortion World in Platinum’s voorganger voelt hier al aan als een climax, met Team Galactic die Dialga of Palkia oproept op Spear Pillar. Die sequentie is een van de sterkste in de hele serie. De muziek zwelt aan, het scherm trilt, en dan verschijnt de legendarische Pokémon. Dat soort pieken maken de tragere stukken draaglijk.

Hoe werkt het vinden en ruilen van Pokémon?

Diamond en Pearl hebben een opvallend beperkte regionale Pokédex. Sinnoh bevat in de oorspronkelijke versie slechts 150 Pokémon, en de verdeling voelt soms krap. Fire-types zijn een goed voorbeeld: als je niet voor Chimchar kiest als starter, is Ponyta vrijwel je enige optie voor een Fire-type tot laat in het spel. Dat dwingt je om creatief te zijn met je team, maar het voelt ook als een onnodige beperking in een regio die zoveel nieuwe Pokémon introduceert.

Versie-exclusives spelen een grotere rol dan in sommige eerdere delen. Diamond heeft Dialga, Murkrow, Stunky en Cranidos. Pearl biedt Palkia, Misdreavus, Glameow en Shieldon. Dat systeem werkt goed als motivatie om te ruilen, maar in 2006 ben je afhankelijk van een vriend met de andere versie en een link cable of draadloze adapter. De GTS, de Global Trade Station, is een doorbraak: voor het eerst kun je online ruilen met spelers wereldwijd. In de praktijk staat de GTS vol met onrealistische ruilverzoeken, maar het idee is revolutionair voor die tijd.

De Underground biedt een extra laag aan het verzamelen. Door te graven in de ondergrondse tunnels vind je fossielen, evolutiestenen en andere items. Het is een leuke afwisseling van het bovengrondse avontuur en geeft je een reden om af en toe van de hoofdroute af te wijken.

Sinnoh klinkt en oogt eigenwijs

De DS-hardware beperkt de visuele mogelijkheden, maar Diamond en Pearl halen er veel uit. De overworld combineert 2D-sprites met 3D-omgevingen, en dat geeft Sinnoh een eigen uitstraling die verschilt van de pure 2D van eerdere generaties. Steden als Hearthome City en Jubilife City hebben herkenbare silhouetten, en de sneeuwgebieden rond Snowpoint City zorgen voor visuele afwisseling die de regio gevarieerd houdt.

De sprites in gevechten zijn functioneel maar niet spectaculair. Pokémon bewegen nauwelijks, en de aanvalsanimaties zijn simpel. Na de geanimeerde sprites van latere generaties valt dat extra op. Maar het doet zijn werk: je herkent elke Pokémon direct en de interface is helder.

Waar Sinnoh echt uitblinkt, is de muziek. Componist Go Ichinose en zijn team leverden een soundtrack af die tot de beste van de hele franchise behoort. Het Route 209-thema is vrolijk en energiek, het Eterna Forest-thema creëert sfeer met minimale middelen, en het gevechtsthema van Cynthia is een van de meest iconische tracks in Pokémon-geschiedenis. Die combinatie van piano, synths en strijkers geeft Sinnoh een muzikale identiteit die je na het spelen nog weken bijblijft. Zelfs met de beperkte geluidschip van de DS klinkt alles scherp en doelgericht.

Voor wie werken deze games nog?

Pokémon Diamond en Pearl zijn games van hun tijd. Het trage tempo, de HM-afhankelijkheid en de beperkte Pokédex zijn echte drempels voor spelers die gewend zijn aan de kwaliteit van leven in nieuwere delen. Als je Sword and Shield of Pokémon Scarlet en Violet hebt gespeeld en daarna teruggaat naar Diamond en Pearl, voel je elke ontbrekende verbetering.

Tegelijkertijd bieden deze games iets dat nieuwere delen soms missen. De gymleaders voelen als echte uitdagingen, de regio heeft een duidelijke identiteit, en de soundtrack draagt het hele avontuur. Voor spelers die van klassieke Pokémon houden en het geduld hebben voor een trager ritme, is Sinnoh een regio die beloont. De physical/special split maakt teambuilding strategisch interessant, en de verhaallijn rond Team Galactic geeft het avontuur meer gewicht dan de gemiddelde Pokémon-game.

Wie de originele DS-ervaring wil, vindt hier een solide RPG die zijn leeftijd toont maar zijn charme behoudt. Wie de verbeteringen wil zonder de frustraties, kan beter naar Pokémon Platinum kijken, of naar de Switch-remakes Brilliant Diamond en Shining Pearl. Maar de kern van wat Sinnoh speciaal maakt, zit in deze oorspronkelijke cartridges. Meer gaming op SuperBigWin biedt vergelijkbare diepgaande analyses van andere klassieke en moderne titels.

Waar kun je Pokémon Diamond en Pearl kopen?

De originele DS-versies van Pokémon Diamond en Pearl zijn niet meer nieuw verkrijgbaar. Tweedehands exemplaren zijn te vinden bij diverse Nederlandse retailers en online marktplaatsen, met prijzen die doorgaans liggen tussen €40,99 en €63,99 afhankelijk van de staat en compleetheid. De Switch-remakes Pokémon Brilliant Diamond en Shining Pearl zijn breder beschikbaar, zowel fysiek als digitaal via de Nintendo eShop, en kosten tussen de €47,00 en €59,99.

Bij tweedehands aankopen is het belangrijk om op authenticiteit te letten, want er circuleren veel namaakcartridges. Controleer altijd de kwaliteit van het label, de kleur van de cartridge en koop bij voorkeur via bekende winkels met retourbeleid.

(Prijzen kunnen variëren. Koop bij voorkeur via officiële retailers voor garantie en klantenservice.)

Bekijk Pokémon Diamond en Pearl in actie:

Bekijk Pokemon Diamond/Pokemon Pearl in actie: