- Platform: Switch
- Genre: RPG
- Franchise: Pokémon
- Releasejaar: 2018
Mijn Pikachu zit al uren op mijn schouder terwijl ik door Kanto trek, en deze keer voelt de reis verrassend anders dan de Game Boy-versie die ik ooit grijs speelde.
![]()
Pikachu op je schouder
Pallet Town ziet er fris uit. De kleuren zijn warm, de bomen wiegen zachtjes, en Pikachu draait zich om zodra ik stilsta. Dat is meteen het eerste wat opvalt aan Pokémon Let’s Go, Pikachu! op Switch: die gele muis is geen gewone partypick, maar een permanente metgezel die op je schouder zit, reageert op aaien en outfits draagt die je zelf kiest. Het klinkt als een gimmick, maar in de praktijk geeft het de hele reis een ander ritme.
De eerste uren maken snel duidelijk dat dit geen traditioneel Pokémon-avontuur is. Pikachu leert exclusieve moves die geen enkel ander Pokémon in je team kan leren, waardoor het beestje vrijwel altijd je sterkste optie blijft. Trainergevechten zijn daardoor zelden spannend in de vroege routes, want Pikachu veegt de vloer aan met bijna alles wat je tegenkomt. Dat is tegelijk de kracht en de zwakte van de game: het voelt gezellig en toegankelijk, maar de uitdaging verdwijnt snel naar de achtergrond. De aanpak verschilt sterk van Pokémon Unite, waar teamwerk en strategie centraal staan in plaats van een enkele sterke partner.
Kanto zelf is een heruitvinding van de originele Red en Blue-wereld, met dezelfde routes en steden maar een compleet andere aanpak in hoe je door die wereld beweegt. Random encounters zijn verdwenen. In plaats daarvan zie je Pokémon door het gras lopen, vliegen en zwemmen, waardoor je zelf kiest wat je vangt en wat je negeert. Die ene verandering heeft een enorm effect op het tempo en de sfeer van de game.
Vangen in plaats van vechten
De grootste afwijking van de klassieke Pokémon-formule zit in het vangen. Wilde Pokémon lok je niet uit tot een gevecht, maar vang je via een motion control-systeem dat rechtstreeks uit Pokémon GO komt. In handheld-modus richt je met de gyroscoop, in docked mode gooi je fysiek een Joy-Con. Het is simpel, direct en verrassend bevredigend als die bal precies raak landt met een “Excellent” beoordeling.
Na een paar uur merk je dat het vangen een eigen soort ritme krijgt. Elke vangst levert XP op voor je hele team, waardoor je actief gestimuleerd wordt om zoveel mogelijk Pokémon te pakken in plaats van ze te verslaan. Combo’s bouwen op door dezelfde soort Pokémon achter elkaar te vangen, en die ketens verhogen de kans op zeldzame exemplaren en betere stats. Het systeem trekt je mee in een loop van “nog eentje, nog eentje” die verrassend goed werkt.
Toch zit hier ook de grootste frustratie voor wie opgegroeid is met de klassieke games. Wilde gevechten bestaan simpelweg niet meer. De spanning van een onverwachte encounter met een zeldzaam Pokémon dat je eerst moet verzwakken voordat je het vangt, is volledig verdwenen. Wat overblijft is een minigame die na tientallen uren weinig variatie biedt. Vooral Pokémon die veel bewegen of agressief zijn worden meer irritant dan uitdagend, omdat de motion controls niet altijd even precies reageren. In handheld voelt het beter, maar de docked modus levert regelmatig gemiste worpen op die niet aan jouw timing liggen.
Trainergevechten zijn er gelukkig nog wel, en die volgen het vertrouwde turn-based systeem. Alleen is de pool beperkt tot de originele 151 Pokémon plus hun Alolan-varianten en Meltan/Melmetal. Voor wie de volledige strategische diepte van latere generaties gewend is, voelt dat team-building-aspect vrij beperkt. Gym leaders en de Elite Four bieden wel degelijk weerstand als je niet overleveld bent, maar dat vereist bewust minder vangen en dus minder XP verzamelen. De game werkt in dat opzicht een beetje tegen zichzelf.
Kanto in opgepoetste vorm
Visueel doet Pokémon Let’s Go, Pikachu! precies wat het moet doen. De wereld is helder, kleurrijk en overzichtelijk, met een soort chibi-stijl die goed past bij de luchtige toon van de game. Vermillion City gloeit oranje in het avondlicht, Lavender Town voelt somberder met paarse tinten, en de Pokémon zelf zijn mooi geanimeerd met persoonlijkheid in hun bewegingen. Het is geen visueel spektakel vergeleken met latere Switch-titels, maar alles is schoon en leesbaar.
De muziek verdient een aparte vermelding. De herwerkte versies van de originele Kanto-thema’s klinken fantastisch, met orkestrale arrangementen die de nostalgie precies goed raken zonder overdreven sentimenteel te worden. Route 24 klinkt fris, het Pokémon Center-deuntje is onmiddellijk herkenbaar, en de gym leader-muziek heeft net genoeg punch om die gevechten gewicht te geven.
Waar de presentatie tekortschiet is in ambitie. De camera is volledig vast, de gebouwen zijn functioneel maar weinig gedetailleerd, en sommige routes voelen leeg ondanks de zichtbare Pokémon. De technische prestaties zijn stabiel met een constante framerate, maar dat komt deels doordat de game visueel niet heel veel vraagt van de Switch-hardware. Het is charmant en solide, maar het voelt als een veilige keuze.
Samen spelen of alleen trekken
Pokémon Let’s Go, Pikachu! biedt lokale co-op door simpelweg een tweede Joy-Con te schudden. Een tweede speler verschijnt dan in de wereld en kan meelopen, meevangen en mee vechten. In trainergevechten wordt het zelfs een 2-tegen-1 situatie, wat de toch al lage moeilijkheidsgraad nog verder verlaagt. Voor jongere spelers of mensen die samen op de bank willen zitten is dat prima, maar verwacht er geen strategische diepte van.
De tweede speler heeft geen eigen voortgang, geen eigen team en geen invloed op het verhaal. Het is een ondersteunende rol die leuk is voor een uurtje, maar weinig reden geeft om langer te blijven hangen. Online multiplayer beperkt zich tot ruilen en vechten met vrienden of willekeurige spelers, maar het systeem is karig vergeleken met wat de 3DS-games al boden. Geen GTS, geen Wonder Trade, geen ranked battles.
Wat wel goed werkt is de connectie met Pokémon GO. Pokémon die je in de mobiele game hebt gevangen kun je overzetten naar het GO Park in Fuchsia City, waarna je ze opnieuw moet vangen in de Let’s Go-stijl. Het is een aardige bonus voor wie beide games speelt, en het geeft een extra reden om het GO Park te bezoeken. Maar als je geen Pokémon GO speelt, mis je niets essentieels.
Voor wie werkt deze route?
Pokémon Let’s Go, Pikachu! is op zijn best als instapgame. De lage leercurve, het ontbreken van abilities en held items, en het vereenvoudigde vangsysteem maken het perfect voor wie nog nooit een Pokémon-game heeft gespeeld of voor wie na jaren terugkeert en niet meteen in de diepe systemen van Sword/Shield of Scarlet/Violet wil duiken. Kinderen die hun eerste Pokémon-avontuur beleven, zitten hier goed.
Voor ervaren spelers ligt het anders. De uitdaging is minimaal als je het vangsysteem volledig benut, want je team is al snel overleveld. De postgame biedt Master Trainers die je per Pokémon-soort moet verslaan met datzelfde Pokémon, wat een leuke completionist-uitdaging is maar geen vervanging voor de Battle Tower of competitieve scene van andere delen. Na het verslaan van de Elite Four en het vangen van Mewtwo in Cerulean Cave is het grotendeels klaar.
De game duurt zo’n 25 tot 30 uur voor de hoofdcampagne, met nog eens 10 tot 15 uur als je alle Master Trainers wilt verslaan en de Pokédex wilt voltooien. Dat is korter dan de meeste mainline Pokémon-games, en de herhaling van Kanto voegt weinig toe als je de regio al meerdere keren hebt doorlopen in eerdere games. Wie op zoek is naar meer gaming content vindt elders op Switch uitgebreidere RPG-ervaringen met meer strategische diepgang.
Wat kost Pokémon Let’s Go, Pikachu! op Switch?
Pokémon Let’s Go, Pikachu! is zowel fysiek als digitaal verkrijgbaar voor de Nintendo Switch. De geschatte prijs ligt tussen de €49,99 en €59,99 bij Nederlandse retailers, afhankelijk van waar je koopt. Voor een game uit 2018 is dat aan de hoge kant, zeker gezien de beperktere omvang en het vereenvoudigde systeem vergeleken met latere Pokémon-titels op dezelfde console.
De waarde hangt sterk af van wie je bent. Als instapgame voor een jonge speler of als ontspannen herbezoek aan Kanto is de prijs te verantwoorden. De presentatie is verzorgd, de Pikachu-interactie voegt charme toe, en de Pokémon GO-connectie geeft extra speelruimte. Maar als je op zoek bent naar diepgang, uitdaging of een uitgebreide postgame, dan bieden Pokémon Sword/Shield of Scarlet/Violet meer content voor hetzelfde geld.
(Koop via officiële retailers voor garantie en klantenservice. Prijzen kunnen variëren en zijn onder voorbehoud van beschikbaarheid.)
Bekijk Pokémon Let’s Go, Pikachu! in actie:
Bekijk Pokémon Let’s Go, Pikachu! in actie:




