FIFA Street op PS: straatvoetbal dat je trucjes en geduld test

arrow-down
  • Platform: PS
  • Genre: Sports
  • Franchise: FIFA
  • Releasejaar: 2012

FIFA Street draaide ik weer op na jaren in de kast, en de game pakt je nog steeds bij de kraag zodra de eerste panna valt. Hier lees je hoe mijn sessies verliepen, wat nog steeds werkt en waar de game begint te kraken.

FIFA Street featured thumbnail met straatvoetbalspeler in actie en dynamische game-achtige achtergrond

Straatvoetbal met scherpe randjes

Eerste wedstrijd, 5 tegen 5 op een betonnen veldje in Rio. Mijn aanvaller vangt de bal op de borst, ik tik rechts op de stick en hij rolt de bal tussen de benen van zijn tegenstander door. De menigte rond het veld reageert onmiddellijk. Dat moment, die ene panna die het publiek laat brullen, vat samen waarom FIFA Street zo anders aanvoelt dan een reguliere FIFA.

Het draait hier om korte, compacte duels waar elke actie direct gevolgen heeft. Tricks leveren punten op in bepaalde modi, maar ze zijn ook tactisch relevant omdat een geslaagde beweging ruimte creëert die er op een klein veld normaal niet is. De verleiding is groot om continu te showboaten, en de eerste paar wedstrijden deed ik precies dat. Elke aanval begon met een trick, elke ontvangst met een flick. Het werkt, tot het niet meer werkt.

Tegenstanders worden namelijk agressiever naarmate je vordert. Een tackle op straat kent geen gele kaart, en de AI straft voorspelbaar trickgedrag keihard af. Op dat moment merk je dat FIFA Street meer vraagt dan alleen duimgymnastiek op de rechterjoystick. Positionering wordt cruciaal, de juiste pass op het juiste moment wint van de mooiste elastico. Die omslag van puur flair naar gecontroleerd straatvoetbal is precies wat de game interessant houdt voorbij het eerste uur.

De leercurve onder de trucjes

FIFA Street is binnen vijf minuten leuk. De besturing leunt op de FIFA-engine van die tijd, dus dribbelen, passen en schieten voelen direct vertrouwd. Tricks zitten op de rechterjoystick en de schouderknop, waardoor je zonder handleiding al snel een paar mooie acties uit je mouw schudt. Die toegankelijkheid is een van de sterkste punten van de game.

Maar er zit een duidelijke kloof tussen trucjes uitvoeren en wedstrijden winnen. In de latere rondes van World Tour merk je dat losse flair je niet meer redt. Tegenstanders lezen herhaalde bewegingen, onderscheppen passes sneller en duwen je fysiek van de bal. Hier wordt het spel strenger dan je verwacht. Balafschermen, goed getimede one-two’s en slim gebruik van de muren rond het veld worden opeens essentieel.

De game legt dat niet uit. Er is geen uitgebreide tutorial die je leert hoe je de muur als extra speler gebruikt, of wanneer je beter kunt afschermen in plaats van dribbelen. Dat ontdek je door te verliezen en opnieuw te proberen. Na een paar sessies krijg je ritme in je passing, leer je wanneer een trick slim is en wanneer het balbezit kost. FIFA Street opent pas echt als je die fase bereikt, en dat maakt de eerste indruk wat misleidend. De game lijkt casual, maar beloont geduld en aanpassing meer dan je zou denken.

Modi die je blijven uitdagen

World Tour is de hoofdmoot voor solospelers. Daarin bouw je een eigen team op, reis je langs verschillende locaties en speel je wedstrijden met wisselende regels. Soms tellen alleen tricks als punten, soms wint het team dat als eerste vijf goals maakt, en in Futsal-modus gelden weer andere regels rond veldgrootte en teamsamenstelling. Die variatie houdt het tempo hoog in de eerste tien tot vijftien uur.

Daarna wordt de herhaling zichtbaar. Nieuwe locaties voegen visueel iets toe, maar de kern van elke wedstrijd verandert weinig. Teamupgrades voelen geleidelijk en geven je betere spelers, maar de AI-tegenstanders schalen mee waardoor het verschil niet altijd voelbaar is. Het ontbreekt aan een echte eindgame die je terugtrekt na het afronden van de campagne.

De losse wedstrijden buiten World Tour werken goed voor snelle potjes. Last Man Standing, waar een speler uit het team verdwijnt na elke tegengoal, levert de meest gespannen momenten op. Panna Rules dwingt je om te focussen op tricks in plaats van scoren, wat een compleet andere aanpak vraagt. Die modi zijn op zichzelf sterk, maar ze missen een structuur die je langdurig vasthoudt als je ze solo speelt. FIFA Street is op zijn best in korte, intense sessies van een halfuur tot een uur.

Samen spelen, samen slopen

Lokale multiplayer is waar FIFA Street het hardst aankomt. Een 2-tegen-2 potje op de bank met vrienden verandert de hele dynamiek van de game. Tricks worden persoonlijker omdat je precies weet wie er naast je zit, en een panna op een menselijke tegenstander voelt tien keer intenser dan op de AI. De reacties in de kamer doen de rest.

In multiplayer valt ook op hoe goed de kleinere velden werken voor competitief spel. Er is weinig ruimte om te verstoppen, fouten worden direct afgestraft en een achterstand van twee goals voelt op een veldje van 5 tegen 5 al bijna onoverbrugbaar. Dat zorgt voor wedstrijden die zelden langer dan vijf minuten duren maar waar de spanning constant hoog ligt.

Solo spelen is prima, maar het mist die sociale laag die FIFA Street zo goed verkoopt. De AI is competent en wordt op hogere niveaus frustrerend effectief in het blokkeren van tricks, maar het mist de onvoorspelbaarheid van een menselijke tegenstander die opeens zijn speelstijl aanpast na een reeks panna’s. Online multiplayer was destijds beschikbaar op PS3, maar die servers zijn inmiddels offline. Daarmee is lokale co-op de enige manier om met anderen te spelen, en dat is ook de manier waarop de game het beste tot zijn recht komt.

Stadions, geluid en smoel

FIFA Street ziet er in 2012 degelijk uit op PS3, met vloeiende animaties en herkenbare spelersgezichten voor de grotere namen. De velden variëren van betonnen pleintjes in Londen tot overdekte hallen in Tokio, en elk veld heeft een eigen sfeer door verlichting, publiek en achtergronddetails. Op een klein scherm vallen die details minder op, maar op een grotere tv zie je hoeveel werk er in de omgevingen zit.

Het geluid draagt veel bij aan de beleving. Balcontact klinkt hard en direct, tackles hebben gewicht en het publiek rond het veld reageert op tricks en goals met merkbaar enthousiasme. De soundtrack past bij de straatsfeer met een mix van hiphop en elektronische tracks die nooit te veel op de voorgrond treden. Tijdens wedstrijden verdwijnt de muziek naar de achtergrond en hoor je vooral het spel zelf, wat de focus op de actie versterkt.

Vergeleken met FIFA 14 is de presentatie compacter en rauwer. Geen uitgebreide stadionoverzichten of commentatoren die elke actie bespreken. Die keuze past bij het straatvoetbalgevoel, maar het betekent ook dat er na twintig uur weinig visuele verrassingen overblijven. De velden zijn mooi vormgegeven, maar de variatie in sfeer vlakt na verloop van tijd af.

Voor wie FIFA Street nog werkt

FIFA Street is het sterkst als lokale multiplayer-game voor avonden met vrienden. De korte wedstrijden, de directe competitie en de tricks die voor hilarische momenten zorgen maken het een uitstekende keuze als je een sportgame zoekt die niet twee uur per sessie vraagt. Voor solospelers biedt World Tour genoeg om een week of twee mee bezig te zijn, maar daarna neemt de herhaling toe.

De game past minder goed als je op zoek bent naar diepgang op het niveau van een volledige FIFA-carrièremodus. Er is geen transfermarkt, geen tactische diepte in opstellingen en de progressie in World Tour voelt na een tijdje vlak. Ook zonder werkende online servers mis je een belangrijk onderdeel van wat de game oorspronkelijk bood.

Op de PS3 draait FIFA Street stabiel en zonder noemenswaardige technische problemen. Laadtijden zijn kort, de framerate blijft consistent en de besturing reageert scherp. Voor een game uit 2012 houdt dat goed stand. De PS2-versie is een eerdere titel uit de franchise met een andere engine en minder verfijnde besturing, dus let op welke versie je aanschaft.

Waar kun je FIFA Street kopen?

FIFA Street is niet meer nieuw verkrijgbaar, maar tweedehands nog goed te vinden bij Nederlandse retailers. De game is beschikbaar voor zowel PS2 als PS3, en de prijs varieert afhankelijk van de staat van de disc en de verkoper. Op platforms zoals bol.com en BudgetGaming duiken regelmatig exemplaren op voor beide versies.

De PS3-versie uit 2012 is de meest complete editie met betere graphics en meer modi. De PS2-versie stamt uit een eerdere generatie van de franchise en speelt merkbaar anders. Controleer voor aankoop welke versie je zoekt en of de disc in goede staat verkeert.

(Koop bij voorkeur via bekende retailers zoals bol.com, Nedgame of Game Mania voor garantie en klantenservice. Prijzen kunnen variëren, aangezien FIFA Street uitsluitend tweedehands wordt aangeboden.)

Bekijk FIFA Street in actie:

Bekijk FIFA Street in actie:


YouTube video preview
LarsKleinsman_gravatar
Video Games Editor