Call of Duty: Advanced Warfare op PS – de shooter die verticaal ging

Exosuits en boostsprongen

Midden in een vuurgevecht op een dak in Lagos druk ik voor het eerst op de boostsprong. Mijn soldaat schiet de lucht in, ik draai me om en land achter de vijand die me net nog onder vuur had. Dat moment verandert alles. Call of Duty: Advanced Warfare speelt vanaf dat punt niet meer als de franchise die ik kende, want de verticale as is ineens net zo belangrijk als de horizontale.

De Exo-suit is geen gadget dat je af en toe inzet. Elke encounter draait erom. Boosten, glijden, snel de hoogte in om een betere hoek te pakken. Het maakt gevechten chaotischer dan in eerdere delen, omdat vijanden nu van alle kanten kunnen komen. Waar ik in eerdere Call of Duty-games vaste routes en sightlines kon vertrouwen, moet ik hier constant mijn hoofd draaien. Soms letterlijk 360 graden, omdat iemand net boven me landt.

Die snelheid voelt bevrijdend, maar ook onrustig. Na een paar uur merk ik dat mijn concentratie anders werkt dan bij een klassieke boots-on-the-ground shooter. De game vraagt constante alertheid, en dat is precies waarom Advanced Warfare in 2014 zo opviel. Het is ook de reden waarom het nu, jaren later, nog steeds een opvallende keuze is binnen de franchise. Geen enkel ander Call of Duty-deel voelt precies zo, ook niet Black Ops dat een jaar eerder verscheen.

De campagne van Jack Mitchell

De singleplayer opent met een invasie in Seoul en gooit je meteen in een grootschalige set piece met vallende gebouwen en ontploffende voertuigen. Sledgehammer Games heeft duidelijk naar Hollywood gekeken bij het ontwerpen van deze campagne. Kevin Spacey speelt Jonathan Irons, de CEO van private military corporation Atlas, en zijn performance is verreweg het sterkste element van het verhaal.

Toch voelt de campagne soms alsof de spectacle belangrijker is dan de inhoud. Missie na missie word ik door strak geregisseerde sequenties geleid, van een stealth-opdracht in Griekenland tot een tankgevecht in een besneeuwde stad. De afwisseling is groot, en de productiewaarde is hoog. Maar het verhaal van Jack Mitchell zelf, de soldaat die ik speel, raakt me niet echt. Zijn motivatie blijft oppervlakkig, en de plotwendingen zijn voorspelbaar als je ook maar een beetje bekend bent met het genre.

Waar de campagne wel scoort is in de manier waarop de Exo-abilities worden geïntroduceerd. Elke missie geeft nieuwe tools, van een grappling hook tot een tijdelijk schild, waardoor het gevoel van progressie tastbaar is. De campagne duurt zo’n zes uur, en in die tijd krijg ik genoeg variatie om niet te vervelen. Toch is het duidelijk dat de singleplayer hier een opstapje is naar de multiplayer, niet het hoofdgerecht.

Multiplayer op hoge snelheid

Online is waar Advanced Warfare zijn ware gezicht laat zien. De maps zijn kleiner en verticaler dan in veel andere Call of Duty-delen, ontworpen rondom de boostsprongen en glijbewegingen. Het tempo ligt hoog, en dat merk ik direct. Potjes Hardpoint of Domination zijn hectisch, met spelers die constant door de lucht vliegen en van platform naar platform springen.

De wapenbalans leunt zwaar op een paar favorieten. De BAL-27 en de ASM1 domineren in veel lobbies, terwijl sommige andere wapens nauwelijks de moeite waard zijn. Het supply drop-systeem voegt varianten van wapens toe met aangepaste stats, wat een extra laag progressie geeft maar ook frustratie kan opleveren. De beste wapenvarianten zijn namelijk willekeurig, en soms heb ik na tientallen drops nog steeds niet de versie die ik wil.

Toch houdt de multiplayer me vast. De killstreaks passen bij het snelle tempo, met onder andere een drone die je zelf bestuurt en een Exo-suit die extra bescherming biedt. De Pick 13-systeem voor loadouts geeft genoeg flexibiliteit om te experimenteren met verschillende setups. Na elk potje verschijnt er een nieuw unlock of een supply drop, en dat gevoel van “nog één rondje” werkt hier bijzonder goed. De flow van de matches is snel genoeg om sessies kort te houden, maar de progressie trekt me steeds weer terug.

Kijkbaarheid en geluid onder vuur

Visueel was Advanced Warfare in 2014 een van de mooiste Call of Duty-games op PlayStation. De gezichtsanimaties van Kevin Spacey zijn indrukwekkend, en de futuristische omgevingen zien er strak en gedetailleerd uit. Tijdens de campagne valt op hoeveel aandacht er naar de lichtval en particle effects is gegaan, vooral in de grotere set pieces.

In de multiplayer wordt de visuele helderheid soms een probleem. Wanneer meerdere spelers tegelijk boosten, granaten gooien en scorestreaks activeren, wordt het scherm druk. Heel druk. Op sommige maps verlies ik het overzicht door de hoeveelheid visuele ruis, vooral in kleinere ruimtes waar de actie samenkomt. De game probeert dat te compenseren met duidelijke hitmarkers en een strakke HUD, maar in de heetste momenten is het soms lastig om te zien waar het gevaar precies vandaan komt.

Het geluid helpt daar wel bij. Wapens klinken zwaar en punchy, en de directional audio geeft bruikbare informatie over waar vijanden zich bevinden. Boostsprongen van tegenstanders produceren een herkenbaar geluid, waardoor ik na een tijdje op gehoor kan anticiperen op iemand die boven me landt. Die audio-feedback is een van de sterkste technische aspecten van de game, en het maakt het verschil in potjes waar de visuele drukte te veel wordt.

Voor wie werkt Advanced Warfare?

Call of Duty: Advanced Warfare is een shooter voor spelers die snelheid en bewegingsvrijheid boven alles stellen. Als je het liefst constant in beweging bent, van muur naar muur springt en nooit langer dan twee seconden op dezelfde plek staat, dan is dit een van de betere keuzes binnen de franchise. De Exo-bewegingen geven een dynamiek die je in de meeste andere Call of Duty-delen niet vindt, en dat maakt het een opvallende titel tussen video games die zich richten op snelle actie.

Voor fans van tactisch spel of langzamere shooters is Advanced Warfare minder geschikt. De game beloont agressie en reflexen, niet geduld of positionering. Ook de campagne is geen reden om de game op te pakken als je op zoek bent naar een sterk verhaal. Het is spectaculair om naar te kijken, maar het script levert weinig memorabele momenten op buiten de performance van Spacey.

Op PlayStation draait de game stabiel, en de framerate houdt stand in zowel de campagne als de multiplayer. De online community is wel kleiner dan in de hoogtijdagen, waardoor het vinden van volle lobbies in minder populaire modi soms even zoeken is. Voor de standaard modi zoals Team Deathmatch en Domination is er doorgaans genoeg activiteit om vlot in een potje te komen.

Waar kun je Advanced Warfare kopen?

Call of Duty: Advanced Warfare is beschikbaar voor PlayStation in Nederland, zowel digitaal via de PlayStation Store als fysiek bij diverse retailers. De prijzen variëren tussen de €12,95 en €59,99, afhankelijk van de editie. De Gold Edition bevat alle DLC-pakketten en is de meest complete versie.

Fysieke exemplaren zijn te vinden bij winkels zoals Nedgame, Budgetgaming en KeysForGames. De digitale versie is beschikbaar via de PlayStation Store. (Koop via officiële retailers voor garantie en klantenservice. Prijzen kunnen variëren en de game is niet altijd op voorraad bij alle verkooppunten.)

Bekijk Call of Duty: Advanced Warfare in actie:

Bekijk Call of Duty: Advanced Warfare in actie: