Harry Potter and the Chamber of Secrets op PS: actie op Zweinstein in 2002

Toverstokstreken op de gang

Flipendo raakt de gnoom vol in zijn gezicht en hij vliegt met een boog over de tuinmuur van de Weasleys. Dat is het eerste wat je doet in Harry Potter and the Chamber of Secrets op PS, en het zet meteen de toon. De game draait om spreuken leren, ze op het juiste moment inzetten en ondertussen Zweinstein verkennen. Tussen de lessen door verzamel je Bertie Bott’s Every Flavour Beans, los je puzzels op en neem je het op tegen vijanden die variëren van pixies tot Venomous Tentacula’s.

De gameplay-loop is simpel maar werkt verrassend goed. Iedere nieuwe spreuk opent mogelijkheden die je eerder niet had. Lumos onthult verborgen platforms, Diffindo snijdt door touwen en webben, en Skurge blaast ectoplasma weg dat doorgang blokkeerde. Dat ritme van leren en toepassen geeft de game een prettige structuur, want na iedere les wil je meteen terug naar plekken die je eerder niet kon bereiken.

Gevechten zijn functioneel maar niet diep. Met Flipendo en later krachtigere spreuken schiet je vijanden neer in een soort lock-on systeem dat prima werkt tegen gewone tegenstanders. Bij baasgevechten wordt het iets interessanter, omdat je patronen moet herkennen en op het juiste moment moet ontwijken. Toch voelt de besturing op momenten stroef. De camera werkt niet altijd mee, vooral in krappe ruimtes draait hij traag of springt hij naar een onhandige hoek. Platformsecties vragen daardoor meer geduld dan ze zouden moeten kosten. Die stijfheid is typisch voor actiegames uit die periode, maar het valt op als je gewend bent aan modernere controls.

Zweinstein als speelveld

Het kasteel is de echte hoofdpersoon van deze game. Zweinstein voelt groter dan je zou verwachten van een PS-titel. De gangen, binnenplaatsen en geheime doorgangen vormen samen een netwerk dat je stap voor stap leert kennen. Nieuwe spreuken fungeren als sleutels tot eerder afgesloten gebieden, waardoor je steeds opnieuw door bekende routes loopt maar dan met frisse ogen.

Die structuur werkt goed in de eerste helft van de game. Iedere keer dat je een nieuwe spreuk leert, ga je op zoek naar plekken waar je hem kunt gebruiken. Verborgen kamers leveren Wizard Cards op, en het verzamelen daarvan geeft een reden om grondig te verkennen. Op dat moment voelt Zweinstein compact genoeg om overzichtelijk te blijven, maar groot genoeg om verrast te worden door een gang die je nog niet eerder had opgemerkt.

In de tweede helft begint het tempo te zakken. De game stuurt je vaker heen en weer door dezelfde gebieden zonder dat er genoeg nieuws te ontdekken valt. Backtracking hoort bij dit type game, maar de routes worden voorspelbaar en de vijanden respawnen op dezelfde plekken. Het gevolg is dat het verkennen minder belonend aanvoelt naarmate je vordert. De baasgevechten en setpieces rond de Kamer van Geheimen zelf brengen het tempo weer terug, maar de weg ernaartoe had strakker gekund.

De magie van de presentatie

Harry Potter and the Chamber of Secrets op PS zet een sfeer neer die direct herkenbaar is voor iedereen die de films kent. De Grote Zaal, het Verboden Bos, de Zwerkbalvelden: ze zijn er allemaal en ze zien er verrassend gedetailleerd uit voor PS-hardware. De muziek doet zwaar werk. Melodieën die duidelijk geïnspireerd zijn op de filmsoundtrack van John Williams geven iedere locatie een eigen gevoel, van de warmte van de Griffoendor-leerlingenkamer tot de dreiging in de kerkers.

Geluidseffecten zijn solide. Spreuken klinken punchy, vijanden maken herkenbare geluiden en de omgevingssfeer is consistent. Voice-acting is beperkt tot korte zinnen en kreten, maar dat past bij de hardware-beperkingen van die generatie. Wat minder goed werkt, zijn de animaties. Personages bewegen stijf, gezichtsuitdrukkingen bestaan nauwelijks en cutscenes voelen statisch. De camera draagt daar niet aan bij, want die kiest regelmatig voor hoeken die het moeilijk maken om te zien wat er precies gebeurt.

Toch draagt de presentatie de game nog steeds. De combinatie van herkenbare locaties en sterke muziek zorgt ervoor dat de Potter-sfeer overeind blijft, ook als de polygonen duidelijk hun leeftijd tonen. Voor een game uit 2002 op de originele PlayStation is dat knap. Terwijl Hogwarts Legacy 2 binnenkort de franchise naar een nieuwe generatie brengt, blijft deze oude titel een interessante blik op hoe de serie zich heeft ontwikkeld.

Hoe goed werkt het nog?

De moeilijkheidsgraad van Chamber of Secrets zit in een interessante tussenpositie. De game is duidelijk ontworpen voor een jong publiek, met eenvoudige puzzels en vijanden die zelden overweldigend zijn. Tegelijk heeft de besturing genoeg frictie om voor frustratie te zorgen bij spelers die gewend zijn aan strakke moderne controls. Platformsecties met onbetrouwbare camera’s kosten levens die je niet had hoeven verliezen, en sommige puzzels geven te weinig aanwijzingen over wat er precies van je verwacht wordt.

De game loodst je door het verhaal met opdrachten die je van NPC’s krijgt, meestal medeleerlingen of docenten. Die structuur werkt goed omdat het aansluit bij het schooljaar-ritme van de boeken en films. Na een les Herbologie ga je naar de kas, na een les Verweer tegen de Zwarte Kunsten duik je een dungeon in. Het probleem is dat sommige opdrachten vaag geformuleerd zijn. Zonder duidelijke waypoints of een kaart kun je minuten rondlopen voordat je de juiste deur vindt.

Voor ervaren gamers is de moeilijkheidsgraad laag, op een paar platformsecties na. De uitdaging zit meer in het geduld dat de besturing vraagt dan in de vijanden of puzzels zelf. Jongere spelers die de game nu voor het eerst zouden oppakken, lopen waarschijnlijk vast op de camera en de soms onduidelijke richting, terwijl de gevechten en puzzels zelf prima te doen zijn.

Voor wie is dit de moeite?

Harry Potter and the Chamber of Secrets op PS is in 2002 gemaakt voor fans van de franchise, en dat is vandaag nog steeds de doelgroep die er het meeste uit haalt. Als je bent opgegroeid met de boeken en films, geeft het rondlopen door Zweinstein een gevoel dat weinig andere games uit die periode bieden. De combinatie van herkenbare locaties, spreuken en personages maakt het tot meer dan een generieke actiegame met een licentie erop geplakt, en Harry Potter games uit die tijd hadden vaak precies die charme die moderne titels missen.

Liefhebbers van retro actiegames vinden hier een solide PS-titel die zijn leeftijd toont maar niet volledig onder het gewicht ervan bezwijkt. De gameplay-loop is simpel, de presentatie is charmant en de speelduur van zo’n zes tot acht uur is precies goed voor een weekendsessie. Verzamelaars van Wizard Cards en Bertie Bott’s Beans krijgen genoeg reden om langer rond te neuzen. Retro videogames zoals deze blijven interessant voor wie de ontwikkeling van actiegames door de jaren heen wil volgen.

Wie gewend is aan moderne actiegames met strakke besturing, duidelijke waypoints en vloeiende camera’s, moet rekening houden met flinke aanpassingstijd. De stroeve controls en de soms onhandige camera zijn geen charmante eigenaardigheden maar concrete obstakels die je speelervaring beïnvloeden. Als die frictie je niet afschrikt en je hebt een zwak voor Potter, is het de moeite waard. Voor iedereen anders is het een curiositeit uit een tijdperk waarin licentiegames nog volop werden gemaakt.

Prijs en beschikbaarheid

Harry Potter and the Chamber of Secrets voor de originele PlayStation is niet meer verkrijgbaar via digitale winkels. De game is volledig afhankelijk van de tweedehandsmarkt, en dat betekent dat je moet zoeken bij retro game shops en marktplaatsen. Tweedehands exemplaren zijn te vinden bij verschillende Nederlandse retailers en prijsvergelijkers, met geschatte prijzen tussen de €8 en €15 afhankelijk van de staat van de disc en of de handleiding erbij zit.

Bij tweedehands aankopen is het verstandig om te controleren of de disc krasvrij is en of de case compleet is. Losse schijven zonder doosje zijn goedkoper maar geven geen garantie op de staat van de disc. Slijtage is een reëel risico bij games van meer dan twintig jaar oud, dus koop bij voorkeur bij een gespecialiseerde retro-winkel die de staat van hun producten controleert.

(Prijzen kunnen variëren afhankelijk van beschikbaarheid en staat. Koop bij voorkeur via betrouwbare Nederlandse retailers zoals bol.com, Nedgame of gespecialiseerde retro game winkels voor de beste klantenservice.)

Bekijk Harry Potter and the Chamber of Secrets in actie:

Bekijk Harry Potter and the Chamber of Secrets in actie: