- Platform: Nintendo 3DS
- Genre: Action RPG
- Franchise: Pokémon
- Releasejaar: 2014
Omega Ruby lag maanden onaangeroerd op mijn bureau voordat ik het cartridge er weer instak. Wat volgde was een week waarin ik Hoenn opnieuw doorkruiste en ontdekte hoeveel deze remake stilletjes had verbeterd ten opzichte van het origineel.
![]()
Hoenn voelt opnieuw vertrouwd
Littleroot Town verschijnt op het scherm, de verhuiswagen stopt, en binnen drie minuten sta ik in het hoge gras met een Treecko aan mijn zijde. Pokémon Omega Ruby en Alpha Sapphire verspillen geen tijd. De openingsminuten volgen exact het ritme dat je verwacht: starter kiezen, rivaal ontmoeten, eerste route verkennen. Dat klinkt voorspelbaar, en dat is het ook. Maar het werkt, omdat de afwisseling tussen vangen, trainen en gym challenges aanvoelen als een geoliede machine die nooit hapert.
De eerste gymbadge had ik binnen anderhalf uur te pakken. Roxanne’s Rock-types waren geen uitdaging met Treecko in mijn team, maar de route ernaartoe gaf genoeg reden om stil te staan. Nieuwe Pokémon verschijnen frequent genoeg om je team constant te heroverwegen, en de DexNav op het onderste scherm laat precies zien welke Pokémon je nog mist op een route. Dat kleine detail zorgde ervoor dat ik op bijna elke route langer bleef rondlopen dan strikt nodig was.
Hoenn heeft als regio altijd een eigen karakter gehad, met veel water, tropische routes en een mix van grotten en vulkanische gebieden. In deze remakes komt dat karakter volledig terug, maar dan met een modernere structuur eromheen. Routes voelen minder leeg dan in het origineel, en de verdeling van trainers en items over het pad houdt het tempo hoog zonder dat het overweldigend wordt. Na vijf badges had ik het gevoel dat ik precies op het juiste punt zat qua uitdaging en teamsamenstelling.
Mega-evoluties tillen gevechten op
Het turn-based vechten in Pokémon verandert zelden drastisch tussen generaties, maar Mega-evoluties geven de battles in Omega Ruby en Alpha Sapphire een extra dimensie die ik niet had verwacht. Mijn Blaziken transformeerde halverwege een gymgevecht voor het eerst, en het verschil was direct voelbaar. Hogere stats, een nieuw ability, en een visuele transformatie die het gevecht meer gewicht geeft.
Niet elke Pokémon kan Mega-evolueren, en dat maakt de keuze welke Mega Stone je meeneemt strategisch relevant. In mijn team draaide het lang om de vraag of ik Mega Blaziken of Mega Swampert wilde inzetten, omdat je per gevecht maar één Mega-evolutie kunt activeren. Die beperking dwingt je om na te denken over teamcompositie op een manier die het standaard Pokémon-gevecht net iets scherper maakt.
Vooral de latere gymleaders en de Elite Four profiteren hiervan. Waar sommige gevechten in oudere Pokémon-games aanvoelen als formaliteiten, merkte ik dat ik bij de zevende en achtste gym meerdere keren mijn strategie moest aanpassen. De AI is niet briljant, maar de combinatie van Mega-evoluties bij tegenstanders en hun sterkere teams zorgt ervoor dat je niet op de automatische piloot door het laatste kwart van het spel rolt. Het gevecht tegen Steven Stone aan het einde was het hoogtepunt: zijn Mega Metagross dwong me om drie keer opnieuw te beginnen voordat ik de juiste aanpak vond.
Naast Mega-evoluties introduceert het spel ook Primal Reversion voor de legendarische Groudon en Kyogre. Die transformaties zijn scriptmatig en minder strategisch dan Mega-evoluties, maar ze geven de verhaalmomenten rond Team Magma en Team Aqua meer impact. Het voelt groter dan het origineel, zonder dat het de kern van het gevechtssysteem overschaduwt.
De remake versnelt slim
Omega Ruby en Alpha Sapphire nemen de structuur van de originele Ruby en Sapphire, maar schaven op tientallen plekken de randen af. De grootste verbetering is de Exp. Share, die nu ervaring verdeelt over je hele team in plaats van één Pokémon. Dat versnelt het levelen aanzienlijk en voorkomt de grind die het origineel soms had. Sommige spelers vinden dit te makkelijk, en ik snap dat bezwaar. Maar voor mij hield het het tempo hoog, omdat ik niet na elke gym terug hoefde om mijn zwakkere teamleden bij te trekken.
De BottomScreen-interface is een ander sterk punt. Met de DexNav, AreaNav en PlayNav heb je constant nuttige informatie binnen handbereik zonder dat je door menu’s hoeft te scrollen. Vooral de DexNav verdient credit: het toont niet alleen welke Pokémon op een route voorkomen, maar ook of je ze allemaal al hebt gevangen. Dat soort kleine aanwijzingen motiveren om completer te spelen zonder dat het spel je dwingt.
Wat minder goed werkt, is het surfen. Hoenn staat bekend om zijn vele waterroutes, en die zijn in deze remake niet wezenlijk verbeterd. De random encounters op water zijn frequent en de routes zelf zijn lang en eentonig. Hier had het spel baat gehad bij dezelfde stroomlijning die de landroutes wel kregen. Na de zesde badge voelde elke waterroute als een verplicht nummer, en dat is jammer in een verder vlot lopend avontuur.
Soar is de tegenpool van dat probleem. Met Latios of Latias vlieg je vrij over de Hoenn-regio in 3D, land je op plekken die je eerder niet kon bereiken, en vind je legendarische Pokémon op verborgen eilanden. Die mechanic voegt een laag verkenning toe die het origineel niet had, en het is een van de momenten waarop de remake echt voorbij het origineel gaat in plaats van het alleen op te poetsen.
Hoenn ziet er frisser uit
De overstap van 2D-sprites naar 3D-modellen maakt een groot verschil voor Hoenn. Steden als Mauville City zijn compleet herontworpen en voelen als nieuwe locaties, terwijl kleinere dorpen hun charme behouden met meer detail en kleur. Het bovenste scherm van de 3DS toont de wereld met meer diepte dan de GBA ooit kon bieden, en de camera wisselt regelmatig van hoek om bepaalde locaties extra nadruk te geven.
De 3D-functie van de 3DS wordt spaarzaam ingezet. Alleen bepaalde gevechten en cutscènes ondersteunen het, en zodra de 3D-slider omhoog gaat, daalt de framerate merkbaar. Dat is een bekende beperking van de 3DS-hardware, en Game Freak heeft er duidelijk voor gekozen om stabiliteit boven 3D-effect te verkiezen. In de praktijk speelde ik het overgrote deel van het avontuur zonder 3D, en dat ging prima.
De muziek is waar deze remake echt schittert. De originele Hoenn-soundtrack was al sterk, en de geremastered versies in Omega Ruby en Alpha Sapphire doen die composities recht. Het Route 110-thema bleef dagen in mijn hoofd zitten, en de gevechtsthema’s van de Elite Four hebben precies de juiste intensiteit. Via een item in het spel kun je ook de originele GBA-soundtrack beluisteren, wat een aardige bonus is voor wie de vergelijking wil maken.
Solo spelen draagt het avontuur
Pokémon Omega Ruby en Alpha Sapphire zijn door en door single-player games. Het hoofdverhaal, de post-game Delta Episode, de Secret Bases, de Pokémon Contests: alles is speelbaar zonder ooit online te gaan. Dat is de kracht van deze games. De constante stroom aan kleine doelen, van het voltooien van je Pokédex tot het vinden van alle TM’s, houdt het spel relevant ver voorbij de Elite Four.
De Delta Episode verdient aparte vermelding. Na het verslaan van de Pokémon League opent zich een nieuw verhaaldeel rondom Rayquaza en een dreigende meteoriet. Het duurt zo’n drie tot vier uur en biedt een van de betere post-game verhaallijnen in de hele franchise. Zonder te veel te verklappen: het eindigt met een gevecht dat zowel qua schaal als qua moeilijkheidsgraad boven de rest van het spel uitsteekt.
Online functionaliteit was bij release een welkome aanvulling. Via de PSS kon je ruilen en vechten met spelers wereldwijd, en Wonder Trade zorgde voor verrassende uitwisselingen. Anno nu zijn die online diensten voor de 3DS grotendeels offline, waardoor dit aspect van het spel is weggevallen. Dat is jammer, maar het tast de kern van de ervaring niet aan. De single-player houdt prima stand zonder online ondersteuning, al mis je wel de mogelijkheid om bepaalde Pokémon via ruilen te verkrijgen.
Secret Bases bieden een leuke afleiding tussendoor. Het inrichten van je eigen basis, het plaatsen van decoraties en het uitnodigen van NPC-versies van andere spelers geeft het spel een luchtig creatief element. Het is geen diepe mechanic, maar het breekt de routine van routes en gyms op een prettige manier.
Voor wie zijn deze remakes nu?
Pokémon Omega Ruby en Alpha Sapphire zijn het sterkst voor spelers die de originele Hoenn-games kennen en die ervaring opnieuw willen beleven met moderne verbeteringen. De Mega-evoluties, de verbeterde interface en de Delta Episode voegen genoeg toe om het meer te maken dan een simpele opfrisbeurt. Tegelijkertijd is de kernstructuur onveranderd: acht gyms, een Elite Four, een kwaadaardig team dat je onderweg tegenkomt. Als dat format je niet meer pakt, verandert deze remake daar weinig aan.
Voor nieuwkomers in de franchise zijn deze remakes een prima instappunt. De moeilijkheidsgraad is toegankelijk, de Exp. Share houdt het levelen vlot, en de Hoenn-regio biedt genoeg variatie om je door de 25 tot 30 uur van het hoofdverhaal te trekken. Pokémon Scarlet en Violet bieden een modernere open-world ervaring, maar Omega Ruby en Alpha Sapphire houden vast aan de klassieke structuur die voor veel spelers juist de charme vormt. De post-game voegt daar nog eens tien tot vijftien uur aan toe, afhankelijk van hoeveel je wilt vangen en ontdekken.
De grootste kanttekening is het waterprobleem. Wie weinig geduld heeft voor lange surfroutes met frequente random encounters, gaat zich op meerdere momenten in het tweede deel van het spel ergeren. Het is geen dealbreaker, maar het is wel het zwakste punt van een verder sterk pakket. Daarnaast is de moeilijkheidsgraad met de Exp. Share aan vrij laag, en een optie om die uit te zetten maakt het spel niet per se moeilijker, maar vooral grindiger.
Ondanks die punten blijft dit een van de betere Pokémon-remakes. De combinatie van een sterke regio, goede muziek, Mega-evoluties en de Delta Episode maakt Omega Ruby en Alpha Sapphire tot games die hun prijs waard zijn, ook meer dan tien jaar na release.
Waar kun je Pokémon Omega Ruby en Alpha Sapphire kopen?
Pokémon Omega Ruby en Alpha Sapphire zijn remakes voor de Nintendo 3DS, oorspronkelijk uitgebracht in november 2014. De Nintendo eShop voor 3DS is sinds maart 2023 gesloten voor nieuwe aankopen, dus digitaal kopen is niet meer mogelijk. Fysieke exemplaren zijn nog wel verkrijgbaar via diverse Nederlandse en internationale retailers, zowel nieuw als tweedehands.
De geschatte prijs voor een los exemplaar ligt tussen de €40 en €50. Voor de dual pack met beide versies betaal je rond de €100 tot €102. Bekende Nederlandse verkooppunten zijn onder andere Bol.com, MediaMarkt, Game Mania en Nedgame. Via Budgetgaming.nl kun je prijzen bij verschillende Nederlandse winkels vergelijken. Internationaal zijn Amazon.com en GameStop opties, al moet je daar rekening houden met verzendkosten en regiocompatibiliteit.
(Koop bij voorkeur via officiële Nederlandse retailers voor garantie en snelle levering. Controleer altijd of het exemplaar geschikt is voor de Europese Nintendo 3DS vanwege regiocodes. Prijzen kunnen variëren afhankelijk van beschikbaarheid en conditie.)
Bekijk Pokémon Omega Ruby en Alpha Sapphire in actie:
Bekijk Pokemon Omega Ruby/Pokemon Alpha Sapphire in actie:




