- Platform: PC, Mobile
- Genre: Strategy
- Franchise: League of Legends
- Releasejaar: 2020
Riot Games belooft met Legends of Runeterra een kaartspel waarin elke beslissing telt, en na honderden potjes op zowel PC als mobiel kan ik bevestigen dat die belofte grotendeels klopt.

Kaarten, acties en microbeslissingen
Drie mana, twee kaarten in de hand, en mijn tegenstander speelt een Elise op het bord. Ik heb een Mystic Shot en een Vile Feast, maar als ik nu reageer verlies ik mijn aanvalsbeurt. Legends of Runeterra dwingt dit soort keuzes af vanaf beurt één, en dat maakt het direct anders dan veel andere digitale kaartspellen waar je simpelweg je sterkste kaart speelt en op “end turn” klikt.
Het systeem draait om het afwisselend spelen van acties. Ik speel een kaart, mijn tegenstander mag reageren, en pas als we allebei passen gaat de beurt verder. Dat klinkt simpel, maar de implicaties zijn enorm. Mana bewaren voor een reactie op de volgende actie van je tegenstander is soms sterker dan zelf iets op het bord zetten. De keuze om te passen terwijl je nog opties hebt, voelt in het begin tegennatuurlijk, maar zodra je doorhebt hoe krachtig dat kan zijn, verandert de hele manier waarop je naar je hand kijkt.
Het “open attack”-systeem versterkt die spanning nog verder. In plaats van units neer te zetten en dan aan te vallen, kun je direct aanvallen zonder eerst iets te spelen. Dat betekent dat je tegenstander geen informatie heeft over wat je nog in de hand houdt. In een potje tegen een Noxus-aggrodeck besloot ik blind te attacken met drie units, wetende dat mijn tegenstander waarschijnlijk een combat trick achter de hand had. Die gok pakte verkeerd uit, maar het punt is dat die keuze er was. Elke aanvalsfase is een minipuzzel waarin timing en informatie zwaarder wegen dan pure kaartsterkte.
Ongebruikte mana wordt deels bewaard als spell mana, tot een maximum van drie. Dat geeft je een buffer voor duurdere spells in latere beurten, waardoor je soms bewust een rustige beurt speelt om de volgende beurt een grote combo mogelijk te maken. Het is een elegant systeem dat vooruitplannen beloont zonder het spel onnodig complex te maken.
Hoe steil is de leercurve?
Legends of Runeterra doet het onboarding-gedeelte beter dan ik verwachtte. De tutorial legt de basisregels helder uit, en de eerste potjes tegen AI-tegenstanders geven genoeg ruimte om het actiesysteem te leren zonder direct afgestraft te worden. Op mobiel werkt de interface verrassend goed, met duidelijke drag-and-drop mechanics die het spelen op een kleiner scherm comfortabel maken.
Waar het lastiger wordt, is het moment dat je voorbij de basismechanics komt. Legends of Runeterra heeft tien regio’s, elk met eigen keywords, synergieën en speelstijlen. Demacia draait om brede boards en buffs, Ionia om spells en evasion, Shadow Isles om sacrifice-mechanics. In de eerste uren is het verleidelijk om gewoon een deck te kiezen dat er cool uitziet, maar zonder begrip van hoe regio’s samenwerken loop je al snel vast tegen decks die duidelijk beter zijn afgestemd. Wie meer videogames speelt binnen het strategische genre, herkent dit patroon van synergie en teamsamenstelling uit andere competitieve titels.
Voor League of Legends-spelers is de herkenning een groot pluspunt. Champions als Jinx, Garen en Thresh gedragen zich in kaartspelvorm precies zoals je zou verwachten op basis van hun LoL-identiteit. Jinx wordt sterker als je hand leeg is, Garen regenereert aan het einde van de beurt. Die vertaling is slim gedaan en geeft LoL-fans een voorsprong bij het begrijpen van wat een champion doet. Tegelijk is die voorsprong beperkt, want de interacties tussen kaarten en regio’s zijn uniek voor Legends of Runeterra en vereisen hun eigen leerproces.
De deckbuilder is overzichtelijk, met goede filters en een duidelijke mana-curve. Toch miste ik in het begin een systeem dat me actief wijst op synergieën tussen kaarten. De game vertrouwt erop dat je zelf experimenteert of online decklists opzoekt, en dat is voor een nieuwkomer soms een drempel.
Wat ranked hier spannend maakt
Ranked in Legends of Runeterra heeft een progressiesysteem met tiers van Iron tot Masters, vergelijkbaar met het ranked systeem in League of Legends. Het verschil is dat je binnen een tier niet kunt degraderen, waardoor elke bereikte rank permanent voelt. Dat haalt een stuk frustratie weg die ik ken van andere competitieve games, waar een slechte avond je dagen aan progressie kan kosten.
De spanning van ranked zit hem niet in snelheid of mechanische reflexen, maar in deckkennis en het lezen van je tegenstander. In een potje op Platinum-niveau speelde ik tegen een Ezreal/Karma-deck en wist ik na twee beurten dat mijn tegenstander wachtte op een combo in de late game. De hele pot werd een race tegen de klok, waarin ik moest beslissen of ik agressief ging spelen of mijn removal bewaarde voor de combo-beurt. Dat soort mentale druk maakt ranked hier anders dan in kaartspellen waar je vooral hoopt op de juiste topdecks.
Matchmaking voelt over het algemeen eerlijk, al merk je in de hogere tiers dat de meta smaller wordt. Op Diamond-niveau kwam ik regelmatig dezelfde twee of drie archetypes tegen, wat sessies soms voorspelbaar maakt. Tegelijk dwingt dat je om je deck aan te passen aan wat je verwacht tegen te komen, en die metagame-laag voegt een strategische dimensie toe die buiten de individuele potjes bestaat.
Expeditions, de draft-modus, biedt een goed alternatief als ranked te intens wordt. Daarin bouw je een deck uit willekeurige kaarten en speel je tegen anderen die hetzelfde doen. Het is een modus die deckbuilding-vaardigheden test zonder de druk van je rankpositie, en de beloning in wildcards en shards maakt het ook nog eens waardevol voor je collectie.
De meta die blijft schuiven
Riot Games patcht Legends of Runeterra regelmatig, met balance-updates die meestal om de twee tot vier weken verschijnen. Die frequentie houdt de meta in beweging, wat betekent dat een deck dat vandaag dominant is volgende maand compleet anders kan presteren. Na een nerf aan een populaire Azir/Irelia-combo zag ik bijvoorbeeld dat plotseling Thralls-decks overal opdoken, omdat hun natuurlijke counter was verzwakt.
Voor mij voelt die constante verschuiving grotendeels positief. Het voorkomt dat één strategie maandenlang het speelveld domineert, en het geeft reden om regelmatig terug te komen en nieuwe decks te proberen. Tegelijk snap ik dat het voor spelers die beperkte tijd hebben frustrerend kan zijn. Als je net een deck hebt gebouwd en de resources hebt geïnvesteerd, en een patch maakt dat deck significant zwakker, dan is dat een bittere pil.
De manier waarop Legends of Runeterra omgaat met nieuwe kaartsets verdient ook aandacht. Expansions voegen niet alleen nieuwe kaarten toe, maar introduceren soms compleet nieuwe mechanics die bestaande decks beïnvloeden. De toevoeging van equipment-kaarten veranderde bijvoorbeeld de manier waarop midrange-decks functioneerden, omdat units ineens permanente stat-boosts konden krijgen. Dat soort systeemveranderingen houden de game fris, maar vragen wel dat je bijblijft met patch notes en community-discussies om competitief te blijven.
LoL-smaak in kaartvorm
De presentatie van Legends of Runeterra is een van de sterkste aspecten van de game. Kaartillustraties hebben een kwaliteit die je normaal in fysieke premium-kaartspellen verwacht, met gedetailleerde artwork die het karakter van elke champion en follower direct duidelijk maakt. Level-up animaties van champions zijn kort maar visueel indrukwekkend. De eerste keer dat Aurelion Sol level-up ging en het hele scherm vulde met een kosmische animatie, moest ik even pauzeren om te waarderen wat daar net gebeurde.
Het speelbord is helder en goed leesbaar, zelfs als er veel units en spells tegelijk actief zijn. Riot heeft duidelijk nagedacht over hoe je snel kunt zien welke units kunnen aanvallen, welke keywords actief zijn en hoeveel mana je tegenstander nog heeft. Op mobiel werkt dit net zo goed als op PC, al is het op een kleiner scherm soms wat drukker bij volle boards.
Geluidsdesign draagt bij aan de sfeer zonder opdringerig te worden. Elke regio heeft een eigen muzikaal thema dat subtiel verandert naarmate het potje vordert. Spell-effecten klinken punchy en geven goede feedback over impact. De voice lines van champions zijn direct herkenbaar voor LoL-spelers en voegen persoonlijkheid toe aan wat anders een abstract strategisch spel zou zijn.

Voor wie werkt deze game?
Legends of Runeterra is op zijn best voor spelers die houden van strategische diepgang in een compact format. Een gemiddeld potje duurt tien tot vijftien minuten, wat het perfect maakt voor tussendoor op mobiel of voor langere ranked-sessies op PC. De game beloont geduld, vooruitdenken en kennis van de meta, en dat maakt het aantrekkelijker voor spelers die graag nadenken over hun keuzes dan voor spelers die vooral snelle actie zoeken.
Als je uit de League of Legends-hoek komt, is de instap makkelijker door de herkenbare champions en lore. Maar verwacht niet dat kennis van LoL je een groot competitief voordeel geeft. De vaardigheden die je nodig hebt in Legends of Runeterra zijn fundamenteel anders, met nadruk op resource management, bluffs en het lezen van patronen in je tegenstanders speelstijl.
Waar je als nieuwe speler op moet letten, is de hoeveelheid content die inmiddels beschikbaar is. Met tien regio’s en honderden kaarten is het aanbod overweldigend als je alles tegelijk probeert te begrijpen. Mijn advies is om met één of twee regio’s te beginnen, die goed te leren kennen, en pas daarna uit te breiden. De game geeft genoeg gratis kaarten en wildcards om zonder geld uit te geven een competitief deck samen te stellen, al kost dat wel tijd en gerichte keuzes in welke kaarten je craft.
Op PC draait Legends of Runeterra zonder problemen op vrijwel elke moderne configuratie, en de mobiele versie is stabiel op zowel Android als iOS. Cross-progression tussen platforms werkt naadloos via je Riot-account, waardoor je thuis op PC kunt beginnen en onderweg op je telefoon verder kunt spelen zonder iets te verliezen.
Waar kun je Legends of Runeterra spelen?
Legends of Runeterra is volledig free-to-play en beschikbaar op PC via de officiële website van Riot Games, en op mobiel via de Google Play Store en de App Store. De game zelf kost niets om te downloaden en te spelen. Optioneel kun je Riot Points kopen voor cosmetische items, met prijzen vanaf €5,00 bij officiële verkoopkanalen. De gameplay zelf wordt niet beïnvloed door aankopen, aangezien alle kaarten te verdienen zijn door te spelen.
(Koop Riot Points altijd via officiële kanalen zoals de Riot Games-website of erkende retailers. Prijzen kunnen variëren afhankelijk van het platform en de aanbieder.)
Bekijk Legends of Runeterra in actie:
Bekijk Legends of Runeterra in actie:



