Assassin’s Creed Odyssey: mijn RPG-reis door het oude Griekenland

arrow-down
  • Platform: PC, PS, Xbox
  • Genre: RPG
  • Franchise: Assassin’s Creed
  • Releasejaar: 2018

Na ruim honderd uur met Kassandra door de Griekse eilanden te hebben getrokken, deel ik hier wat Assassin’s Creed Odyssey goed doet, waar het tekortschiet en hoe het vandaag nog speelt op alle platforms.

Uitgelichte thumbnail voor Assassin's Creed Odyssey met een Griekse krijger in het oude Griekenland

Griekenland dat je opslokt

Kephallonia voelt klein. Een paar dorpjes, wat geiten op de rotsen, een handvol opdrachten die je door de basis van het gevechtssysteem loodsen. Niets bijzonders. Maar dan stap je op je schip, de Adrestia, en zeilt richting het vasteland. Op dat moment opent Assassin’s Creed Odyssey zich volledig, en de schaal is overweldigend. Tientallen eilanden, uitgestrekte kustlijnen, bergen die je daadwerkelijk kunt beklimmen. De kaart is enorm, en dat is geen marketingpraat.

Wat mij vasthoudt is de manier waarop Ubisoft het oude Griekenland heeft neergezet. Athene heeft een drukte en levendigheid die je niet verwacht van een game uit 2018. De Akropolis torent boven de stad uit met kleurrijke beschilderingen op de zuilen, precies zoals historici denken dat het er destijds uitzag. Sparta voelt compleet anders: soberder, militaristischer, met trainende soldaten op elke hoek. Dat contrast tussen regio’s maakt het verkennen de moeite waard, ook na tientallen uren.

Tegelijk moet ik eerlijk zijn over de keerzijde van die schaal. Sommige eilanden zijn prachtig maar inhoudelijk leeg. Een tempel hier, een fort daar, dezelfde schatborst in dezelfde hoek. De eerste keer dat ik een onbekend eilandje ontdekte voelde dat als een avontuur. De tiende keer wist ik al precies wat ik zou aantreffen. Odyssey wil dat je blijft rondvaren, maar niet elke bestemming verdient die reis. Wie de voorganger Assassin’s Creed Origins speelde, herkent dat patroon van grote kaarten met wisselende dichtheid aan content.

Zwaarden, builds en keuzes

Het gevechtssysteem van Assassin’s Creed Odyssey wijkt flink af van de oudere delen in de franchise. Pareren, ontwijken en abilities op het juiste moment inzetten vormen de kern. Met de Sparta Kick duw je vijanden van kliffen, de Hero Strike haalt een flinke hap uit de levensbalk van zwaardere tegenstanders, en met Ring of Chaos maak je ruimte als je omsingeld raakt. De abilities voelen krachtig en geven gevechten een ritmisch karakter dat Assassin’s Creed games uit eerdere jaren misten.

Drie skill trees bepalen hoe jouw speelstijl eruitziet. De Hunter-tak focust op booggevechten, de Warrior-tak op brute kracht in melee, en de Assassin-tak op stealth en critical damage. Mijn eerste playthrough ging volledig richting Assassin, waardoor ik de meeste kampen kon leegmaken zonder gezien te worden. Tijdens mijn tweede run koos ik voor een Warrior-build met zware wapens, en het voelde als een compleet andere game. Die flexibiliteit is een van de sterkste punten van Odyssey.

Toch zit er een duidelijke zwakte in het systeem. De levelschaling zorgt ervoor dat vijanden altijd rond jouw niveau blijven, waardoor je nooit echt overpowered raakt tenzij je specifiek op gear gaat farmen. Dat leidt tot momenten waarop een willekeurige bandiet op een landweggetje net zo taai is als een elite-soldaat in een fort. De RPG-progressie voelt daardoor soms vlak, omdat je power fantasy wordt afgeremd door schaling die nooit stopt.

De dialoogkeuzes zijn een toevoeging die wisselend uitpakt. Bij de hoofdmissies leiden ze tot echte vertakkingen, met personages die sterven of overleven op basis van jouw beslissingen. Bij zijmissies komen de keuzes vaak neer op toon in plaats van gevolg. De ene keer kies je voor een sarcastisch antwoord, de andere keer voor een serieus antwoord, maar het resultaat is hetzelfde. Dat maakt de keuzes in het hoofdverhaal waardevol, terwijl ze bij de rest meer cosmetisch aanvoelen.

De lange tocht van Kassandra

Kassandra is de reden waarom het verhaal van Odyssey werkt. Haar stem-actrice Melissanthi Mahut levert een prestatie die de game ver boven het gemiddelde Ubisoft-niveau tilt. In grappige scènes heeft Kassandra een droge humor die goed landt, en in emotionele momenten draagt haar stem genoeg gewicht om de scène te dragen. Alexios is ook speelbaar, maar na beide opties geprobeerd te hebben is het verschil duidelijk. Kassandra voelt completer als personage.

Het hoofdverhaal draait om familie, identiteit en de strijd tussen Athene en Sparta tijdens de Peloponnesische Oorlog. De zoektocht naar Kassandra’s moeder en broer levert sterke momenten op, vooral in het tweede en derde derde deel van de game. Enkele plot twists zag ik niet aankomen, en de confrontaties met leden van de Cult of Kosmos geven het verhaal een constante dreiging die goed werkt naast de persoonlijke familiedynamiek.

Het probleem is de lengte. Odyssey dwingt je regelmatig om zijcontent te doen voordat de volgende hoofdmissie beschikbaar wordt, omdat je level te laag is. Dat breekt het momentum van het verhaal. Net als je wilt weten hoe het verdergaat met Kassandra’s familie, moet je eerst drie forten overnemen en een paar bounties afwerken op een eiland dat niets met het plot te maken heeft. De verhaallijn zelf is sterk genoeg om je door 40 uur te dragen, maar Odyssey rekt dat uit naar 60 of 70 uur door die kunstmatige barrières.

De bijpersonages zijn wisselend. Sokrates is briljant geschreven en daagt je uit in gesprekken die je aan het denken zetten. Barnabas, je scheepskapitein, brengt warmte en humor. Maar veel questgevers buiten het hoofdverhaal zijn inwisselbaar. Na twintig uur herinnerde ik me nauwelijks wie me die ene opdracht op Naxos had gegeven, terwijl ik elk gesprek met Sokrates nog kan navertellen.

Eiland na eiland, missie na missie

De queststructuur van Assassin’s Creed Odyssey volgt een herkenbaar patroon. Hoofdmissies bieden cutscenes, keuzemomenten en setpieces. Zijmissies variëren van verrassend goed geschreven verhaaltjes tot standaard fetch-quests. En daaronder zit een laag van procedureel gegenereerde opdrachten via het message board op elke locatie, die je vraagt om X aantal soldaten te doden of Y aantal grondstoffen te verzamelen.

De betere zijmissies verdienen aandacht. Op Lesbos kwam ik een questlijn tegen rond een vrouw die beschuldigd werd van een misdaad die ze niet had begaan. De keuzes die ik daar moest maken hadden gevolgen die ik pas uren later terugzag. Dat soort momenten laat zien wat Odyssey kan als het de tijd neemt om een verhaal goed neer te zetten. Het probleem is dat deze missies verdrinken in een zee van generieke opdrachten die weinig toevoegen.

De Conquest Battles, grote veldslagen tussen Athene en Sparta, zijn spectaculair om te zien maar mechanisch simpel. Twintig minuten hakken op vijanden tot een balk vol is. Na de derde keer verloor ik mijn interesse, omdat de uitkomst weinig verandert aan de gamewereld. De Nation Power-systeem dat deze veldslagen aanstuurt klinkt op papier interessant, maar in de praktijk maakt het weinig uit welke factie een regio controleert.

Waar de open wereld het sterkst is, is in onverwachte ontdekkingen. Een grot met een verborgen tempel, een scheepswrak op de zeebodem, een legendarische diersoort die je toevallig tegenkomt tijdens het verkennen. Die momenten komen organisch en voelen belonend. Het is jammer dat de game je tegelijk overspoelt met icoontjes op de kaart die dezelfde ervaring proberen te forceren in plaats van je ze zelf te laten vinden.

Hoe draait Odyssey op jouw platform?

Op PC is Assassin’s Creed Odyssey nog steeds een veeleisende game. Met een moderne mid-range GPU zoals een RTX 4060 draait de game soepel op hoge instellingen in 1080p, maar 4K op ultra vereist serieuze hardware. De CPU-belasting is opvallend hoog door de grote hoeveelheid NPC’s in steden. Athene is de zwaarste plek in de game, waar framedrops merkbaar zijn, zelfs op krachtige systemen.

Op PlayStation 5 draait Odyssey via backward compatibility op 60fps dankzij de boost mode, en dat maakt een groot verschil ten opzichte van de originele 30fps op PS4. Laadtijden zijn met de SSD van de PS5 flink korter, al zijn ze niet zo snel als bij native PS5-games. Op Xbox Series X geldt hetzelfde verhaal, met stabiele prestaties en snellere laadtijden via backward compatibility.

De oudere consoles laten hun leeftijd zien. Op een standaard PS4 of Xbox One zijn er merkbare framerate-dips in drukke gebieden, en de laadtijden bij fast travel zijn lang. Wie de game vandaag wil spelen, doet er goed aan om voor een current-gen console of een redelijke PC te kiezen. De visuele kwaliteit van Odyssey houdt verrassend goed stand voor een game uit 2018, vooral de belichting en het water zien er nog steeds indrukwekkend uit.

Voor wie werkt deze reis?

Assassin’s Creed Odyssey is gebouwd voor spelers die graag tientallen uren verdwijnen in een open wereld. Als je geniet van het systematisch verkennen van een enorme kaart, van loot verzamelen en builds optimaliseren, en van een verhaal dat je op je eigen tempo volgt, dan levert Odyssey precies dat. De combinatie van Griekse setting, sterke protagonist en flexibel gevechtssysteem maakt het een van de betere open-world RPG’s van de afgelopen jaren, en fans van video games met vergelijkbare scope vinden hier genoeg om te waarderen.

Maar als je een strak verteld verhaal wilt zonder opvulling, is dit niet jouw game. De levelgating dwingt je in zijcontent, de procedureel gegenereerde missies zijn repetitief, en de schaal kan overweldigend aanvoelen als je een completionist bent. Odyssey respecteert je tijd niet altijd, en dat is de grootste kritiek die ik erop heb. De hoogtepunten zijn uitstekend, maar je moet door flink wat middelmaat heen om ze allemaal te bereiken.

Reken op minimaal 50 uur voor het hoofdverhaal met een selectie zijmissies, en 100 uur of meer als je alles wilt zien inclusief de DLC. Dat is een serieuze tijdsinvestering, en niet iedereen zal die vol kunnen houden. Maar voor wie bereid is om zich over te geven aan de omvang, biedt Assassin’s Creed Odyssey een avontuur dat weinig andere games in die schaal kunnen evenaren.

Waar kun je Assassin’s Creed Odyssey kopen?

Assassin’s Creed Odyssey is beschikbaar voor PC, PlayStation 4/5 en Xbox One/Series X bij verschillende Nederlandse retailers, zowel fysiek als digitaal. De geschatte prijs varieert van €18,19 tot €84,00, afhankelijk van de editie en het platform. Bekende winkels zoals Bol.com, Steam, de Ubisoft Store en Nedgame bieden de game aan. (Koop bij voorkeur via officiële retailers voor garantie en klantenservice. Prijzen kunnen variëren en zijn afhankelijk van aanbiedingen en de gekozen editie.)

Bekijk Assassin’s Creed Odyssey in actie:

Bekijk Assassin’s Creed Odyssey in actie:


YouTube video preview
LarsKleinsman_gravatar
Video Games Editor